wksmits.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Welkom!
    Na ons huwelijk in Dokkum, de verlate huwelijksreis naar Zuidoost Azië, en onze gezamelijke promotie in Groningen, bevinden wij (Danka en Wiep Klaas) ons momenteel in Somerville, in de Verenigde Staten van Amerika waar we allebei werken aan een universiteit (Northeastern University en MIT).
     
    Via dit blog willen we het thuisfront op de hoogte houden van ons doen en laten.
    Een reactie op onze berichtjes of een e-mail wordt natuurlijk altijd gewaardeerd, ook als we geen tijd zouden hebben om direct persoonlijk te reageren.
     
    Alvast bedankt!
    blablabla
    Lees meer...
    blabla
     
    Last stroller maffia: 01/03.2010
    Lees meer...
    Jullie hebben ongetwijfeld al meegekregen dat grote delen van de VS ontwricht zijn door winters weer. In Boston en omgeving is deze maand ook al meer sneeuw gevallen dan in het hele voorgaande jaar; in totaal zo'n halve meter (men spreekt hier van 20 inch).
     
    Op de ochtend van de tweede sneeuwstorm een tijdje terug was het mooi winters weer, zoals ik al eerder schreef. Danka en ik waren dan ook gewoon op het fietsje naar het werk gegaan. Op het fietsje teruggaan zat er alleen niet meer in, toen de sneeuw eenmaal was gevallen. Als gevolg daarvan hebben onze fietsen een kleine twee weken ingesneeuwd bij respectievelijk Northeastern University en MIT gestaan...
     
    Onderstaande foto's hebben we gemaakt op onze mobiele telefoons voordat we onze fietsen hebben uitgegraven. Ziet er schattig uit, of niet dan?
     
    Danka's fiets bij Northeastern...
     
    Mijn fiets bij MIT
     
    Omdat het ons toch niet zo'n goed idee leek om de fietsen zo lang bloot te stellen aan weer en wind, besloten we uiteindelijk om ze uit te graven en terug te brengen naar Somerville. In het geval van Danka heeft ze haar fiets eerst met heet water helemaal moeten ontdooien (slot was bevroren, ketting zat vastgevroren met sneeuw aan de kettingkast, en de remkabels waren bevroren) voordat ze de fiets naar MIT kon brengen. Omdat het daarna warmer werd, hoefden we daarna nog slechts mijn fiets uit de sneeuw te graven; ontdooien was niet meer nodig. Het strooizout en de vochtige sneeuw hebben wel hun tol ge-eist/ijsd... ze kunnen nu wel een stevige smeerbeurt gebruiken.
     
    Sneeuwschuiver
     
    Ook rond ons huis was er het nodige graafwerk te doen; onze huisbaas zorgt nu en dan voor iemand die een pad baant door de sneeuw met een snowblower (dat is bij wet verplicht), maar in de tussentijd moet je gewoon zelf met een sneeuwschuiver aan de slag. Ik kon me niet precies herinneren wanneer ik dit voor het laatst had gedaan, maar het was best weer eens leuk! De sneeuw lag zelfs enkele centimeters dik op onze drie-seizoenen veranda (inclusief trap) en om ongelukken te voorkomen (de wasmachine is in de kelder van het huis, om maar wat te noemen) hebben we ook dat maar verwijderd. 
     
    Inmiddels (na de kerst) heeft het een paar dagen geregend en is de meeste sneeuw in Boston en omgeving verdwenen. Er is weer normaal te fietsen, de bushaltes zijn weer toegankelijk, voetpaden zijn niet langer ijsbanen, en gras en struiken zijn niet langer bedekt met een deken van sneeuw. Jammer hoor... maar het schijnt dat er binnenkort weer meer sneeuw komt.
    Lees meer...
    Met december komen ook de feestdagen.
    Het is vreemd om je te realiseren hoezeer de media bijdragen aan de sfeer. In Amerika kent men bijvoorbeeld Sinterklaas in het geheel niet. Wij daarentegen waren wel van plan om er aandacht aan te geven. Maar voordat je het weet is het begin december, en zijn de voorbereidingen die je normaal treft helemaal aan je voorbij gegaan.
    Dat houdt natuurlijk niet in dat we niks aan Sinterklaas hebben gedaan... zo vonden we wel degelijk op een ochtend lekkers in onze schoen, en heeft Zwarte Piet ons per post twee chocoladeletters bezorgd. Degenen die zich mijn post over het eten hier nog kunnen herinneren, kunnen zich er een voorstelling hoezeer dat werd gewaardeerd!
    Sinterklaasavond hebben we op bescheiden wijze gevierd. In tegenstelling tot Reindert en Jessica die op dat moment in Nieuw-Zeeland zaten, waren er in Boston en omgeving geen pepernoten te vinden; jammer, hoor. In een vergezochte poging om enige link met Sinterklaas te hebben, hebben we Mexicaans gegeten (Mexicaans > Spaans > Sinterklaas?).
     
    Sinterklaas was het (Neder)land nog niet uit, of de hele handel hier is al in kerstsfeer. De eerste spullen lagen al na Halloween in de winkels. Het is een gekkenhuis - alsof je hier voor iedere gelegenheid, iedere keer opnieuw, je hele huis moet ombouwen. We realiseerden ons dat we dit jaar voor het eerst niet met Sinterklaas in Nederland en met de kerst in Polen zijn. Dat is wel even wennen hoor, om dan zo ver weg te zitten. Ik weet ook niet of we dat het komende jaar weer doen, te meer omdat iedereen hier met de feestdagen danwel naar familie in de VS is, danwel teruggaat naar Europa. Nou ja, we moeten maar eens zien. Gelukkig hebben heit en mem een ticket geboekt om hier in februari op bezoek te komen - dat maakt het stuk tot aan onze volgende visite (eind april, begin mei) een stukje korter.
     
    Kerst, dus. Het belangrijkste attribuut hier is, net als in Nederland, natuurlijk de kerstboom. Een groot verschil met Nederland is dat er hier slechts afgezaagde en kunst bomen te krijgen zijn - bomen met een kluit doen ze niet aan. Voor die afgezaagde bomen hebben ze dan wel weer speciale constructies om de boom te laten staan (zie foto), waarin je ook water kunt gieten zodat de boom hopelijk de feestdagen overleefd. Op het journaal (via Internet) zagen we dat je in Nederland nu kerstbomen kunt adopteren - een geniaal idee waar men hier uiteraard nog nooit aan heeft gedacht. Men leeft hier nog met het beeld dat je met de kerst op een avond het bos ingaat, een boom uitzoekt en deze omhakt en in je pickup-truck gooit.
    Via hetzelfde journaal zagen we ook dat prinses Amalia haar eerst schooldag had; bijzonder schattig, vooral toen ze zei: "Dat is mijn prinsessentasje"...
     
    We hebben op zaterdag onze kerstboom opgehaald bij een bloemist/tuincentrum wat zich op Union Sq bevindt. Het was nog een hele kunst om een beetje een normaal formaat boom te vinden. In Nederland zijn beschaafde boompjes geen probleem, maar hier is het òf heel klein (bonsai-klein) òf groot-groter-grootst. De boom die we nu hebben was de kleinste die we konden vinden en is nog altijd bijna manshoog. Ze pakken de bomen net als in Nederland wel in in een net, en zo hebben we onze boom al slepend omhoog gebracht.
     
     
    Wiep Klaas pakt de boom uit, en Danka maakt een kerst-stukje
     
    Dan het volgende probleem; de versiering. Die hadden we natuurlijk niet meegenomen uit Nederland. De mensen zijn hier gek op lichtjes, dus het vinden van een goedkope streng kerstverlichting was geen probleem. Voor de rest zijn we een middag door wat winkel gelopen en hebben we wat doe-het-zelf materiaal gekocht (denne-appels met glühwein-geur, linten, gekleurd papier, kerstbalhaakjes). Daarmee zijn we begonnen (en nog steeds bezig) om onze eigen kerstversieringen te maken. Ballen hadden we ook niet, en hebben we dit jaar ook niet gekocht. In plaats daarvan hebben we in kleurig folie verpakte ronde bonbons in de boom gehangen - we zullen zien of die de Kerst overleven
    Hier in de VS is het heel gebruikelijk om rood-witte candy sticks in de kerstboom te hangen. Deze traditie schijnt pas in het begin van de twintigste eeuw begonnen te zijn, maar voor Amerikaanse tradities is dat natuurlijk al heel lang. Waar het vandaan komt weet ik niet, maar één verklaring die ik heb gehoord is dat suikerstokken oorspronkelijk werden uitgedeeld om de kinderen stil te houden tijdens de Kerstnachtdienst...
     
     
    Een eigenaardigheid is dat we geen piek hier hebben kunnen vinden. Ik weet niet of ze daar helemaal niet aan doen, of dat er een andere gewoonte voor is. Dat moeten we nog maar eens zien uit te vinden.
     
    Met de kerst komen ook alle Kerst-recepties. Zo heeft Danka afgelopen woensdag een kerstborrel van haar werk gehad, en was er op 7 december een Holiday party van ons departement (inclusief faculty - de professoren -, werknemers en studenten + aanhang). Daar hadden ze even flink uitgepakt, met DJ, loterij, gratis drank (heel uitzonderlijk op een campus), en heeeeeel veel eten. Als dessert was er ondermeer een chocoladefontein. Ter amusement waren er meerdere ballon-artiesten, die voor de kinderen balonnen in de meest fantastische dingen omtoverden, tot aan complete Santa's toe.
    Nog een laatste grappig detail om dit stukje af te sluiten: het schijnen de Nederlanders te zijn die Sinterklaas naar Amerika hebben gebracht. De Engelsen hebben de traditie overgekomen en pas na een beroemd gedicht van Moore, in 1822 (A visit from St. Nick, ook bekend als The Night before Christmas) schijnt het image van de rondbuikige Santa intrede te hebben gedaan. Het is pas echt populair geworden door de immense reclame campagnes van Coca Cola, die handig inspeelden op de feestdagen en het jolige imago van de "heilige".
     
    Lees meer...
    Het afgelopen weekend was er ééntje van relaxen. De eerste werkweek van Danka zat erop, en ik was ook wel eens even toe aan een relatief rustig weekend – dat wil zeggen: met weinig bezigheden buitenshuis. Het doen van de was, en het schoonmaken van het huis valt buiten de definitie van rustig
     
    Op zaterdag is Danka met Ewa wezen shoppen. Ewa is een student aan Boston College, is Poolse van geboorte, maar woont hier al sinds haar elfde. We zijn haar een keer toevalligerwijs tegengekomen in de supermarkt. Ze hebben nu ook eerst boodschappen gaan doen bij de Market Basket. Ewa heeft een auto, dus ze konden flink hamsteren. Na het omhoogslepen van de boodschappen, zijn de dames bij ons thuis blijven koffiedrinken. Daarna ben ik kort naar MIT geweest, terwijl Danka nog met Ewa een tweetal winkels heeft bezocht in de buurt van MIT.

    Na het winkelavontuur van Danka zijn we getweeën naar Haymarket geweest. Het is inmiddels behoorlijk frisser geworden, en dat is te merken in het aantal kraampjes, dat aanzienlijk is afgenomen. Desondanks zijn er nog steeds goedkope aardbeien (2 doosjes voor $1.50), en andere zaken. Omdat we nog niet hadden geluncht zijn we eerst wezen pizza-happen Vaste prik. Met de tassen afgeladen vol zijn we daarna weer naar huis gegaan.
     
    Zondag hebben we een uitgebreide chatsessie met de familie gehad. Annelies was jarig, en daardoor waren een hoop mensen daar op bezoek. Na nummertjes trekken hebben we vrijwel iedereen even voor de webcam gehad, ondanks de soms wat stagnerende verbinding. Het was ook leuk om bijvoorbeeld Adriaan, Birgit en Annika even via de camera te zien – met hen hebben we minder frequent virtueel contact. Annika was helemaal verbouwereerd door de camera volgens mij. Daarnaast hebben we via Skype ook nog met Danka’s moeder gebeld (zelfs ik heb even kort met haar gesproken – telefoon blijft moeilijk voor mij).
     
    Daarnaast is het lekker om in het weekend eens wat meer tijd te hebben om te koken en zo. Toen we laatst bij de Poolse winkel waren hadden we een mix voor een bepaalde soort gebak gekocht (karpatka). Dit weekend heeft Danka die mix ten nutte gemaakt, en ik kan meedelen dat er inmiddels niks meer van de gebak rest.
    Ook had ik het idee opgevat om zrazy te maken; dit zijn een soort mini-rollades met groenten erin gerold. Met de prei van Haymarket, en de worteltjes en augurken van de Marketbasket ben ik dan ook aan de slag gegaan. Het pakte wonderwel uit, en met de kasza (boekweit) die we hier tot nu toe ook alleen in de Poolse winkel hebben gevonden, hadden we zondag een luxe maaltijd.
    Gister was het de beurt aan de Hollandse keuken. We hadden spruiten gekocht, en mijn favoriete manier om die te bereiden is toch nog altijd met appel en spek. Het gebruik van appels en spek schijnt overigens iets typisch Nederlands te zijn – weinig mensen die ik spreek kennen dit. Wij daarentegen gebruiken het bij groenten (zoals spruiten), in stamppot (hete bliksem) en in pannekoeken...
    Lees meer...
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl