wksmits.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Welkom!
    Na ons huwelijk in Dokkum, de verlate huwelijksreis naar Zuidoost Azië, en onze gezamelijke promotie in Groningen, bevinden wij (Danka en Wiep Klaas) ons momenteel in Somerville, in de Verenigde Staten van Amerika waar we allebei werken aan een universiteit (Northeastern University en MIT).
     
    Via dit blog willen we het thuisfront op de hoogte houden van ons doen en laten.
    Een reactie op onze berichtjes of een e-mail wordt natuurlijk altijd gewaardeerd, ook als we geen tijd zouden hebben om direct persoonlijk te reageren.
     
    Alvast bedankt!
    17 juni 2007; Red Sox @ Fenway Park
    Dus... wat was een zo bijzonder dat het een afzonderlijke entry verdient?
     
    Zoals ik al vertelde, had ik een afspraak op zondag om een fiets te gaan bekijken. De verkoper wilde afspreken in een ander deel van de stad; Fenway. We waren daar eerder geweest om naar de REI en Bestbuy te gaan (zie vorig weekend), dus we wisten de weg. Helaas waren er werkzaamheden op de Redline dit weekend, waardoor we niet met de metro konden. Dit bleek overigens zo slecht nog niet, omdat we er nu achter kwamen dat er een vrijwel directe bus vanaf Central Sq daar naartoe gaat. In minder dan een kwartier waren we dan uiteindelijk ook ter plekke.
    Aldaar in de brandende zon (jaja, na een koele en regenachtige woensdag en donderdag is het weer tropisch) vrijwel een uur zitten wachten op die gast die met de fiets zou komen - tevergeefs. Enigzins chagerijnig zijn we uiteindelijk nog even in de Bestbuy wezen kijken (orienteren voor een "muziekje" in huis straks). Daarna zijn we ook nog naar de REI geweest. We waren eigenlijk op zoek naar een fietskaart van Boston (er schijnt er een te zijn waarop aangegeven is welke wegen geschikt/veilig zijn voor fietsers), maar die bleek uitverkocht. Ik heb wel mijn horloge/hoogtemeter om weten te ruilen. Van mijn oude getrouwe was de vloeistof uit het waterpasje verdwenen. Ik had natuurlijk geen bonnetje mee, maar het bleek dat dit voor REI members helemaal niet nodig is. Omdat ik destijds in Californië member was geworden, was de aankoop in de computer na te gaan. En het blijkt dat je levenslange garantie hebt op wat je dan ook maar bij REI koopt, zolang het geen slijtage betreft. Tot mijn stomme verbazing kreeg ik dan ook in no time een nieuw exemplaar (deze is wel een andere kleur, maar a la). Niks mis mee die winkel
     
    Nadat we ook nog te Staples hadden bezocht, om schrijfgerei te kopen waren we van plan om terug te gaan naar Cambridge, maar wilden we eigenlijk nog wel even wat drinken. We begaven ons in de richting van wat winkeltjes, waar ook een hoop andere mensen naar toegingen. Het was ons al opgevallen dat veel uitgedost waren in shirts en caps van de Boston Red Sox, het locale baseball team. We hadden al tegen mekaar gezegd dat er waarschijnlijk een wedstrijd was in Fenway Park. Deze wedstrijden zijn iedere keer uitverkocht, en het is over het algemeen heel moeilijk om aan kaartjes te komen (tenzij je veel geld betaalt op de zwarte markt).
     
     
    Toen wij in al onze onschuld daar over die straat liepen werden we aangesproken door een priester (ja, ik verzin dit niet!). Hij had kaartjes voor de wedstrijd die net begonnen was gereserveerd, voor mensen die ze om wat voor reden dan ook niet afgehaald hadden. Hij wou ze gratis weggeven. En zo belanden wij tot onze stomme verbazing in Fenway Park, het thuisstadion van de Red Sox. Door omstandigheden hadden we niks gegeten, waardoor we gedwongen werden om achterlijk dure hotdogs en water te kopen (schrik niet: $6.75 voor een hotdog, en $3 voor een klein flesje water). Maar ja, we stonden wel in het oudste baseball stadion van Amerika wat continu in gebruik is geweest!
     
     
     
    Nadat we onze plaatsen hadden gevonden (Rightfield Grandstand, Section 8, Row 16, Seats 1&2) hebben we 7 van 9 innings gezien van de wedstrijd waarin de Red Sox de San Francisco Giants met 9-5 versloegen. Het was voor mij alweer een tijdje terug dat we slagbal speelden op de middelbare school, en omdat baseball nou ook niet mijn favoriete TV sport was moesten we ons wel weer even de regels voor de geest halen. Gelukkig waren we omringd door mensen die een en ander wel even wouden uitleggen: een vader met twee zoons (zij liepen achter ons toen wij de gratis tickets kregen, en hadden ook vrijkaarten van de priester gekregen) en een geboren en getogen Bostonian ("and I will probably also die there").
     
     
    Nu weten we dus dat de groene muur  achter het veld the green monster heet, er mascottes rondlopen in de vorm van grote rode sokken (hoe ze daar toch bijkomen? "Hmmm, ik heb een naam nodig voor mijn team, wat dacht je van de Rode Sokken?") en een groen mannetje met orange neus en wenkbrauwen (Wally), dat een van spelers van de Giants op weg is naar een homerun record enzovoorts. De atmosfeer was prima: het is echt een familie-gebeuren. Er waren mensen in de leeftijd van 0-90 jaar, schat ik zo. Alle supporters zitten door mekaar, en er is geen slaanderij. Er waren wel checks bij de toegang tot het stadion, maar niet overdadig veel beveiliging of zo. Baseball komt op mij niet echt over als een spectator sport, en misschien is het daarom ook wel dat er heel veel mensen rondlopen. Je mag alleen niet in de gangpaden blijven staan, maar als je rondloopt, en gewoon op vrije stoelen nu en dan gaan zitten is het geen probleem om waar dan ook in het stadion te komen. Mocht de betalende klant terugkomen sta je gewoon op en ga je weer verder.
    Er worden enorme bedragen omgezet op zo'n dag. Kaartjes zoals die van ons kosten zo'n $27 per stuk. Daarnaast gaat er een enorme hoeveelheid drinken, ijs, popcorn, hotdogs, chicken wings, suikerspin en wat al niet door. De verkopers lopen met hun waar tussen de rijen door. Ze dragen buttons met de prijs van datgene wat ze verkopen.
     
     
    Tussen de innings door zijn er optredens, zoals bijvoorbeeld van iemand die God bless America zingt, of is er muziek. Ook wordt er aandacht gevraagd voor speciale personen, zoals vandaag (omdat het vaderdag was) een thuisgekomen frontsoldaat die voor het eerst met zijn kind naar een Red Sox wedstrijd in Fenway Park kon (jaja, chauvinistisch is het wel). Wat ik ook wel leuk vond is dat de afkondigingen van de slagpersonen en pitchers nu en dan gedaan werd door kinderen uit het publiek.
     
    Al met al hebben we een paar uur zoetgebracht in het stadion, waarna we weer met de bus teruggegaan zijn naar Central Sq. In de Harvest Coop hebben we nog een biertje gekocht voor op de avond; het eerste hier in de States. Na zo'n dag hebben we dat wel verdiend dacht ik zo!
     
     
     
     
      
     

    Reacties

    Robyn op 18-06-2007 13:46
    Hey Wiep Klaas en Danka!
     
    Jeetje wat hebben jullie al veel gezien en gedaan in de paar weken dat jullie daar zitten! En zo'n eerste werkweek achter de rug, lijkt me wel enorm wennen. Toch zo slecht nog niet, hier bij MolGen, waar ik gewoon achter mijn EIGEN computer in mijn EIGEN kantoortje (heh heh) met een kop thee gemaakt met mijn eigen waterkokerrustig even al die entries van afgelopen week kan lezen (verder wordt er hier ook hard gewerkt hoor). Maar ben het helemaal eens met die safety briefing, dat moeten ze hier ook doen. Wij moeten het doen met de schoonmaakdame die verzoekt of we aub geen handschoenen in het gewone afval willen gooien.
     
    Hier gaat alles z'n gangetje. Een groepje van ons maakt zich op voor de conferentie in Pisa. Ik laat nog wel even weten hoe het was!
     
    Tot de volgende keer en succes in de tweede werkweek, in het verkrijgen van de bankpassen, het vinden van een geschikt en betaalbaarhuis vanaf september en de werkvergunning van Danka!
     
    Liefs
    Robyn
    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl