wksmits.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Welkom!
    Na ons huwelijk in Dokkum, de verlate huwelijksreis naar Zuidoost Azië, en onze gezamelijke promotie in Groningen, bevinden wij (Danka en Wiep Klaas) ons momenteel in Somerville, in de Verenigde Staten van Amerika waar we allebei werken aan een universiteit (Northeastern University en MIT).
     
    Via dit blog willen we het thuisfront op de hoogte houden van ons doen en laten.
    Een reactie op onze berichtjes of een e-mail wordt natuurlijk altijd gewaardeerd, ook als we geen tijd zouden hebben om direct persoonlijk te reageren.
     
    Alvast bedankt!
    7 juni 2007; Salem
    De dag begon met een heftige sessie; om 10.00 hadden we een afspraak voor het orienterings-gesprek van MIT. Iedere internationale nieuwkomer heeft een dergelijke (groeps)meeting, waarin men probeert om je duidelijk te maken wat voor regels en wetten er met name van belang zijn voor jou. Gedurende ongeveer 2 uur zijn we gebombardeerd met laws, rules and regulations over visa, belastingen, verzekeringen en aanverwante zaken.  De impact voor ons is nog niet overal even duidelijk. Om maar eens wat dingetjes te noemen:
    - de visumstempel in het paspoort, is alleen een toelatingsdocument. Je mag dus met een verlopen visumstempel in je paspoort in de VS verblijven. Maar als je vervolgens de VS uitgaat, kom je er niet eerder in dan wanneer je een nieuwe stempel hebt gekregen. Dit kan alleen op een Amerikaanse ambassade in het buitenland. Onze stempel is geldig tot eind mei 2008, hetgeen inhoud dat we bij ons bezoek in mei ook nog langs de ambassade in Amsterdam moeten...
    - we zijn inderdaad 2 jaar belastingvrij, maar langer niet. Ergo; het zou goed zijn om echt niet langer dan 2 jaar te blijven. Dit sluit ook een aantal beursaanvragen uit, omdat die een looptijd van drie jaar hebben... Belastingaangifte is overigens een persoonlijke verantwoordelijkheid - ze willen je wel helpen, maar mogen geen advies geven. Dat betekent ook zelf proberen Belastingtaal te leren (brrrrr).
    - ik moet zelf hier nog een ziektenkostenverzekering afsluiten. Voor mij persoonlijk kan dat via MIT. Ik mag Danka niet als individu mee inschrijven, maar kan wel een familieverzekering nemen, die alleen wel weer drie keer zou duur is.
    - er zijn natuurlijk ook positieve dingen: er is bijvoorbeeld een MIT Activity Club (MITAC), die kortingen regelt voor allerlei activiteiten en culturele zaken, en een Lecture Series Club (LSC), die geen lectures organiseert, maar filmvertoningen tegen weinig tot geen geld.
    Genoeg te doen dus...
     
    Hierna hadden we wel even een flinke schep frisse lucht nodig. We besloten dat het tijd was voor een uitje wat verder weg, en een van de eerste plaatsen die we wilden gaan bekijken was Salem. Dit dorp is bekend van de heksen-hysterie die er heeft geheerst, en waarbij veel jonge vrouwen als heks zijn omgebracht. Tegenwoordig maakt men dankbaar gebruik van het fenomeen heks, als marketing van de plaats. Daarnaast zijn er veel 18e en 19e huizen en andere gebouwen, en is er een haven/werf die als National Historic Site bekend staat. Salem is ook een forensendorp, waardoor er een regelmatige rechtstreekse treinverbinding vanuit Boston is (de Commuterrail). Vanuit Cambridge kan je met de subway, en een enkele overstap op het North Station komen, vanwaar de Commuterrail vertrekt. We hadden gisteren een CharlieCard gekocht (een plastic RFID-gebaseerde oplaadbare OV-kaart voor Greater Boston, vergelijkbaar met de OV chipkaart die ze in Nederland willen invoeren). Die hebben we nu dus mooi kunnen testen. North Station ligt onder een stadion, waar ook concerten en dergelijke zijn, en die de thuishaven is van de Boston Bruins (ijshockey) en Boston Celtics (basketball). De reis naar Salem duurt ongeveer een half uur... dat wil zeggen; als de trein niet net weggereden is van het perron, want dan moet je een uur wachten .
     
              
     
    Het heksen thema van Salem blijkt vooral uitgewerkt in souvenir-winkeltjes, informatie-panelen op huizen, en musea. Aangezien die laatste niet echt goedkoop zijn (zelfs kleine musea vragen dikwijls een entree van $6 of meer per persoon), hebben we besloten om die eventueel maar te gaan bezoeken als er visite komt.
    Er was echter nog een aardige ontdekking: rond 1860 was Salem de thuishaven van een grote gemeenschap Poolse immigranten (of emigranten, het is maar net van welke kant je het bekijkt). Tegenwoordig zijn ze uitgezwermd, en niet langer alleen in Salem, maar hun aanwezigheid is nog duidelijk in straatnamen (links boven) en het Poolse huis waarin de geschiedenis van de Poolse gemeenschap in tekst en beelden op panelen is weergegeven.
    De foto hieronder is van Danka bij het standbeeld van een heks. Ze delen een pakje Poolse koekjes, want ja hoor - in de stad van de heksen was ook een Poolse winkel. Een aardig assortiment dure en minder dure dingen die we kennen uit Polen - kielbasa, Pools brood en koekjes, kasza, ingemaakte groenten en fruit, vruchtensappen, en natuurlijk veel snoep. Dan kan de portemonnee natuurlijk niet dichtblijven (zelfs niet in een land als dit waar het geld als sneeuw voor de zon verdwijnt).
     
     
    Je vraagt je hier af hoe het kan dat je zoveel mensen hier buitenshuis ziet eten en drinken. Goedkoop is het niet echt, en de salarissen (tenminste voor postdocs) zijn niet heel royaal. Studeren is hier al helemaal niet goedkoop, en toch zie je ook overal studenten in de koffie-bars en broodjes-zaken. Nu we weten hoeveel we nog van mijn salaris in moeten leveren, gaan we ons wel eens even achter onze oren krabben over de mogelijkheden voor ons niet-tijdelijke huis en eventueel entertainment, helemaal nu EMBO niet over de brug is gekomen. Maar ja, misschien komt het ook omdat we nu nog niet, zoals in Nederland, weten waar we spullen moeten kopen. We hebben overigens, met hulp van de ISO, een soort Wibra gevonden - voor dat soort zaken zijn we nu in ieder geval een stuk minder geld kwijt...
     

    Reacties

    Reindert en Jessica op 09-06-2007 04:54
    Ah een derde punt.weblog in een rij, dat maakt het cirkeltje weer rond! Leuk om te volgen wat jullie beleven. Toch wel een spannend avontuur zo ander land, rare regels en haast geen eigen spullen. Veel succes met alles uitzoeken en je plekje vinden!
     
    Groeten,
    Reindert en Jessica
    op 13-06-2007 22:33
    Hey Wiepklaas, bevalt het daar in de US?
     
    Je zou ook gewoon een beurs aanvraag voor 3 jaar kunnen doen en dan na 2 jaar toedeledokie zeggen....  
    heit en mem op 21-06-2007 22:06
    hallo kinderen, wij volgen met belangstelling jullie weblog en vinden dat jullie al erg actief zijn geweest. Misschien dat de inburgering dan ook een beetje gemakkelijker gaat, we hebben er alle vertrouwen in! Groetjes van heit en mem
    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl