wksmits.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Welkom!
    Na ons huwelijk in Dokkum, de verlate huwelijksreis naar Zuidoost Azië, en onze gezamelijke promotie in Groningen, bevinden wij (Danka en Wiep Klaas) ons momenteel in Somerville, in de Verenigde Staten van Amerika waar we allebei werken aan een universiteit (Northeastern University en MIT).
     
    Via dit blog willen we het thuisfront op de hoogte houden van ons doen en laten.
    Een reactie op onze berichtjes of een e-mail wordt natuurlijk altijd gewaardeerd, ook als we geen tijd zouden hebben om direct persoonlijk te reageren.
     
    Alvast bedankt!
    28 september 2007; Minuteman Bikeway
    Door onze spreekwoordelijke achtertuin loopt één van de beroemdste fietspaden van Amerika, de Minuteman Bikeway. Komende vanuit een fietsland als Nederland, kon het natuurlijk niet anders dan dat wij deze route ook eens een keer moesten fietsen.
     
    De route volgt een oud trein spoor, waarvan je op een aantal plaatsen nog restanten kunt zien. Ook zijn een aantal van de gebouwen waar je langs komt duidelijk te herkennen als oude stations. De trail voert van Cambridge via Lexington naar Bedford, zo'n 11 mijl (~18km).
     
    Het begin van de route loopt door Cambridge en Arlington, één van de dorpen die min of meer aan Cambridge is vastgegroeid. De herfst komt eraan, en dat was tijdens onze fietstocht al goed te zien. Bepaalde soorten bomen verkleuren al - andere zijn nog groen. Het weer was perfect, met een graadje of 20-25 gedurende de dag.
     
    De fietsroute is nergens echt landelijk - je blijft constant zo'n beetje in de buurt van de bebouwde kom. Toch is het niet een stedelijke route, omdat er naast het pad steeds een redelijke strook groen is. Op sommige plaatsen waan je je zelfs in het bos (ik kon het ook niet nalaten om even met mijn voet door de knisperende bladeren aan de rand van het fietspad te slepen).
     
    Onderweg, in ieder geval op het eerste deel van het traject, kom je veel mensen tegen; op de fiets, op skates en te voet. Wat ook opvalt is dat er veel mensen zijn die joggen met hun kinderwagen. En dan niet rustig aan, nee, echt snel! Vrijwel iedereen op de fiets draagt hier een helm, en ook als mensen gewoon in een recreatief tempo fietsen, dragen veel mensen fietskleding en handschoenen. Komt voor ons soms wat vreemd over.
     
    Via een klein natuurgebied, de Great Meadows van Arlington, kom je aan in het stadje Lexington. De Minuteman Bikeway is genoemd naar de Minutemen - mannen die gezworen hadden ten tijde van de Amerikaanse Revolutie in no-time klaar te staan om te vechten als dit nodig was. Het stadje pocht met een aantal gebouwen die stammen uit het eind van de 18e en begin van de 19e eeuw - de meeste daarvan zijn nu tegen betaling te bezichtigen als musea. Daarnaast is er in dit gebied veel gevochten, en zijn er dus monumenten te vinden die hieraan herinneren. Toen we in Lexington aankwamen was er daarnaast een Arts en Crafts festival, waar we ook nog even een graantje van konden meepikken.
     

    Na een picknick lunch in het park van Lexington zijn we vervolgens doorgefietst naar het eindpunt van de Minuteman Bikeway, in Bedford. Het eindpunt van de route is het Bedford Depot Park, gemarkeerd met een treinstel op een klein stuk spoor. Het is een beetje een anticlimax, omdat het pad zomaar ophoudt. 
     

    Al met al is de Minuteman Bikeway een mooie fietstocht. Niet spectaculair, en voor ons is het moeilijk om te begrijpen waarom Amerikanen hier zo trots op zijn. Aan de andere kant, als je niet veel fietspaden hebt, dan is dit wel een mooie... en daarbij heb je natuurlijk een stukje geschiedenis onderweg (deels met informatieborden) wat het voor Amerikanen ook speciaal maakt natuurlijk. We hebben ons onderweg verbaasd over de grote hoeveelheid Amerikaanse vlaggen, en geprobeerd hier een verklaring voor te zoeken. Volgens een documentaire recentelijk op TV is dit typisch iets van na 11-9-2001, daarvoor schijnt de Amerikaanse samenleving (net als de Europese) veel minder nationalistisch te zijn geweest. Op de één of andere manier heeft dat de mensen een nieuw soort saamhorigheidsgevoel gegeven, zoals je dat vaak met rampen ziet. Daarnaast denk ik dat het ook te maken heeft met het feit dat het land relatief jong is - de ontwikkelingen zijn zo snel gegaan, en er is zo'n grote instroom van mensen geweest die met niks kwamen en voor zichzelf een leven hebben opgebouwd (inderdaad, de American dream). Er zijn nog veel mensen die zich die switch van een relatief uitzichtloze situatie naar een toekomst kunnen herinneren (eerste tot misschien derde generatie immigranten) dat het besef van die American dream nog steeds speelt.
     
    We zijn teruggefietst via dezelfde route als we waren gekomen en hebben nog een stop gemaakt bij Spy Pond - een meertje in de buurt van Arlington. In tegenstelling tot Fresh Pond, waar we eerder zijn geweest, kun je hier wel aan het water komen. Het is heel schilderachtig, omdat het landschap wat heuvelachtig is met huizen tussen de bomen. Zodra de beroemde New England Fall Foliage (de herfstkleuren) in volle glorie losbarst, moet dit een hele mooie plek zijn. Goed om te weten, omdat het niet zover van ons vandaan is...
     
     
    Oh ja, een goeie 40 kilometer fietsen op een dag, op een fiets waarmee je dat nog niet eerder hebt gedaan: zadelpijn...

    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl