wksmits.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Welkom!
    Na ons huwelijk in Dokkum, de verlate huwelijksreis naar Zuidoost Azië, en onze gezamelijke promotie in Groningen, bevinden wij (Danka en Wiep Klaas) ons momenteel in Somerville, in de Verenigde Staten van Amerika waar we allebei werken aan een universiteit (Northeastern University en MIT).
     
    Via dit blog willen we het thuisfront op de hoogte houden van ons doen en laten.
    Een reactie op onze berichtjes of een e-mail wordt natuurlijk altijd gewaardeerd, ook als we geen tijd zouden hebben om direct persoonlijk te reageren.
     
    Alvast bedankt!
    24-25 december 2007; Een witte kerst in Bow, MA
    De feestdagen zijn toch bij uitstek om door te brengen met familie; maar ja, dat is niet zo gemakkelijk als je aan de andere kant van de oceaan zit. We hebben nog overwogen om terug te vliegen naar Europa voor kerst en ou-en-nieuw, maar toen we de ticketprijzen zagen besloten we toch maar om daar vanaf te zien...
     
    We waren dan ook erg blij om een telefoontje te krijgen van Bogusia. Zij is een volle nicht van Danka (dochter van de broer van Danka's vader) en daarnaast ook nog eens "peet-zus" (Bogusia's vader, Danka's oom, is tevens Danka's peetvader). Ingewikkeld allemaal...
    Om het nog ingewikkelder te maken: ze hadden elkaar al in jaren niet meer gezien, ten dele omdat Bogusia al een jaar of tien in de VS woont. Bogusia is getrouwd met Stuart, een Amerikaan met internationale roots (waaronder Poolse) en ze hebben twee kinderen, Robert en Konrad. Ze wonen in het plaatsje Bow, een zogenaamde residential neighborhood (d.w.z. geen winkels en bedrijven) in de buurt van Concord, op zo'n anderhalf uur van Boston.
     
    Voorafgaand aan ons bezoek zijn we in de keuken aan de slag geweest; Danka heeft sernik (Poolse cheesecake) gemaakt, ik heb zrazy gemaakt, en samen hebben we ook nog ryba po greczku ("Griekse vis", een gerecht van witvis in een saus van wortelen, tomatenpuree en ui) gemaakt.
     
    Omdat Kerstfeest in Polen traditioneel gevierd wordt op de 24e (Wigilia) hebben we in de middag van die dag de bus richting Concord genomen. Vanwege de drukte zette het busbedrijf extra bussen in, waardoor het een directe verbinding was. Bij het busstation werden we opgepikt door Bogusia, die op de weg terug was van haar werk als arts.
     
    Bogusia, Stuart en hun kinderen wonen dus in Bow, een gehucht waar ieder huis minimaal 2 acres (een acre is ongeveer 4000m2) eigen grond heeft, op last van de gemeente. Hun huis ligt tegen een flauwe helling aangenesteld, met bomen grenzend aan het grasveld achter hun huis. In de sneeuw deed het huis heel idyllisch aan, met een oprijlaan, dikke ijspegels die van het besneeuwde dak naar beneden hingen, en een Amerikaanse vlag naast de voordeur.
     
     
    Van binnen bleek het ook een erg leuk huis te zijn; veel open ruimtes, weinig deuren maar wel met een duidelijk scheiding in kamers. Grote ramen, skylights, en een open haard in één van de kamers. Eenmaal binnen werden we gelijk beziggehouden door de kinderen, wat altijd een goede ijsbreker is.
     
    Bogusia, Stuart en wij bij de kerstboom in hun huis
     
    De rest van de dag hebben we ondermeer de kerstboom versierd, zoals dat traditioneel gebeurd in Polen. Wonder boven wonder sneuvelde er, ondanks de drukke kinderen, maar 1 ornamentje.
    Nadat ook Stuart's moeder gearriveerd was zijn we begonnen met de voorbereidingen voor het eten; traditioneel gezien zijn er bij Wigilia 12 gerechten, maar ik geloof niet dat we daar aan toe kwamen. Dat neemt niet weg dat er ook nu weer veel te veel was; rode-bieten soep (barszcz), de Griekse vis (Wigilia is een vleesloze dag, tot de teleurstelling van Robert), bieten met mierikswortel, een vleesloze variant van bigos (kool-gerecht), aardappelsalade, haring in roomsaus en natuurlijk gebak (makowiec en sernik) na. Tijdens het diner worden ook wensen uitgewisseld voor het komende jaar, samen met oplatek, een hostie-achtig wafeltje.
    Na het diner zijn we met zijn alleen naar de Kerst-mis geweest in Concord. De kerk was uitbundig versierd met lichtjes, kaarsen en kerststerren (de plant, Poinsettia) en er was ook een grote kerst-stal buiten die we na afloop nog hebben bekeken. De dienst werd geleid door een vrolijke pastoor, die zich helemaal te pletter zweette in zijn outfit, en werd begeleid door een koor.
    Na de dienst, toen de kinderen op bed waren, hebben we de kado's onder de kerstboom gelegd, en niet lang daarna zijn wij ook gaan slapen.
     
    Op Eerste Kerstdag werden we 's ochtends vroeg gewekt door kousenvoetjes; Robert (en later ook Konrad) kwamen voorzichtig kijken of er kado's waren. Niet lang daarna was het hele huis wakker en werden de kado's uitgepakt. Vervolgens hebben we American style ontbeten met pannekoeken met maple syrup.
    Later op de dag hebben we een paar uur buiten doorgebracht; allereerst met het maken van sneeuwfiguren. We hadden een witte kerst, omdat er in Bow nog meer sneeuw lag dan in Boston en omgeving. De sneeuw was perfect voor het maken van poppen. Danka en ik hebben de Draak van Wawel (Smok Wawelski) gemaakt. Vervolgens zijn we een eindje door het bos gaan lopen. Stuart werkt als sportfysioloog en is vervent langlaufer. Hij wil achter hun huis dan ook een trail aanleggen voor de kinderen om te oefenen. Nu vond hij een mooi recht, min of meer boom-loos, traject waar we een slee-baan op hebben gemaakt. Iedereen is op de slee naar beneden geweest, en het was natuurlijk het mooist als 'ie omviel!
     
    V.l.n.r. Stuart & Bogusia, wij en Robert & Konrad
     
    Eenmaal binnen lieten we ons de warme chocolademelk prima smaken!
     
    Later op de dag kwam de zus van Stuart (Meg) nog langs met haar man (Tyler). In de avond, na het diner, zijn we door Stuart tot slot weer teruggebracht naar het busstation en hebben we ons weer huiswaarts begeven.
     
    Het is altijd afwachten hoe dingen zullen gaan als je bij mensen op bezoek gaat die je lang niet hebt gezien (of, in mijn geval, nog nooit). Maar in dit geval pakte het bijzonder goed uit: het was een mooie kerst. De familie Kremzner is buitengewoon sympathiek, en ik weet zeker dat we hen nog wel vaker zullen ontmoeten of opzoeken tijdens ons verblijf in Amerika.
     

    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl