wksmits.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Welkom!
    Na ons huwelijk in Dokkum, de verlate huwelijksreis naar Zuidoost Azië, en onze gezamelijke promotie in Groningen, bevinden wij (Danka en Wiep Klaas) ons momenteel in Somerville, in de Verenigde Staten van Amerika waar we allebei werken aan een universiteit (Northeastern University en MIT).
     
    Via dit blog willen we het thuisfront op de hoogte houden van ons doen en laten.
    Een reactie op onze berichtjes of een e-mail wordt natuurlijk altijd gewaardeerd, ook als we geen tijd zouden hebben om direct persoonlijk te reageren.
     
    Alvast bedankt!
    16 mei 2008; Films
       
     
    Met al dat gevlieg van de afgelopen weken hebben we natuurlijk ook weer een aantal verschillende films gezien; daarbij zijn we ook nog naar de bioscoop geweest om een film te kijken die uitsluitend bedoeld is ter vermaakt.
    Hieronder een kleine impressie van deze drie films.
     
    Allereerst Juno. Deze film was één van de grote verrassingen in de Amerikaanse bioscopen het afgelopen jaar met laaiend enthousiaste reviews in vrijwel alle grote kranten. De film werd ook onderscheiden met een Oscar. In het kort gaat de film over een tiener die onbedoeld zwanger wordt, en besluit de baby af te staan voor adoptie. Het verhaal volgt haar tijdens de zwangerschap, en op zoek naar adoptiefouders. Een tamelijk controversieel onderwerp in met name het conservatieve deel van de Verenigde Staten. De film is zeker geslaagd als entertainment, voornamelijk door het karakter en acteerwerk van de hoofdpersoon, Juno McGuff (Ellen Page). Toch vond ik uiteindelijk de productie toch wel wat glad en Hollywoody, zonder dat het overigens echt af doet aan de film.
     
    Wat dat betreft was de tweede film wel anders. The Bucket List leek op voorhand niet te kunnen mislukken, gezien de indrukwekkende cast met als hoofdrolspelers Jack Nicholson en Morgan Freeman. Maar het verhaal (niet het makkelijkste; twee ongeneeslijk zieke mensen werken een lijst af van dingen die ze ooit nog hadden willen doen) is erg slecht uitgewerkt. Het verhaal (met name het sentimentele einde) is voorspelbaar, Nicholson als licht gestoorde miljonair is over-the-top en Morgan Freeman als berustende lageloner is niet geloofwaardig. Voor mij persoonlijk was het moeilijk te bevatten dat de film een 7.7 scoorde op IMDB.
     
    Misschien heeft het met verwachtingspatronen te maken, maar toen we naar Forgetting Sarah Marshall gingen, had ik niet het idee dat we een goede film zouden gaan zien. Maar het onwaarschijnlijke verhaal (beroemde actrice dumpt looser-achtig type, die dit vervolgens van zich af wil zetten op tropisch eiland waar ex met nieuwe vriend toevallig vakantie viert) was humoristisch, goed getimed, en buitengewoon vermakelijk. Misschien dat het biertje dat we tevoren in restaurant Pho Pasteur hadden gedronken ook wel enige invloed, maar als je op zoek bent naar een stukje pretentieloos entertainment dan is deze film zeker een aanrader.

    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl