wksmits.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Welkom!
    Na ons huwelijk in Dokkum, de verlate huwelijksreis naar Zuidoost Azië, en onze gezamelijke promotie in Groningen, bevinden wij (Danka en Wiep Klaas) ons momenteel in Somerville, in de Verenigde Staten van Amerika waar we allebei werken aan een universiteit (Northeastern University en MIT).
     
    Via dit blog willen we het thuisfront op de hoogte houden van ons doen en laten.
    Een reactie op onze berichtjes of een e-mail wordt natuurlijk altijd gewaardeerd, ook als we geen tijd zouden hebben om direct persoonlijk te reageren.
     
    Alvast bedankt!
    29 november 2008; Australia & Grizzly man

    Door alle drukte is het al weer een hele tijd geleden dat ik een update van ons blog heb gedaan. Daardoor zullen de komende paar entries wellicht een beetje achterhaald lijken; maar ja, dat moeten jullie op dit moment maar even voor lief nemen

     
    Om te beginnen maar eens even een tweetal films die we, nu al weer een paar maanden terug, hebben gezien.
     
    De film Australia hebben we in de bioscoop gezien. De film vertelt het verhaal van een Engelse dame (Nicole Kidman) die naar Australië komt om te zien wat haar man daar toch uitvoert, als veehandelaar. Bij aankomst blijkt haar man omgekomen te zijn, en natuurlijk besluit zij zijn bedrijf voort te zetten (goh, verrassend plot), zonder wat voor ervaring ook. Ze krijgt daarbij hulp van de veedrijver Drover (Hugh Jackman), en een verzameling vreemde karakters. Het verhaal wordt deels verteld vanuit het oogpunt van een halfbloed aboriginal kind, waarvoor mevrouw Kidman natuurlijk een zwakke plek heeft. De rassenproblematiek wordt erg duidelijk naar voren gebracht (ook de zogenaamde "lost generation" van de aboriginals waarvoor pas recentelijk door de Britse overheid verontschuldigingen zijn gemaakt). Hoewel de voice-over nu en dan irritant is, heeft de film over het algemeen een goed tempo. De beelden van Australië (een groot deel van de film bestaat uit een kettle drive van de inlands naar de kust) helpt natuurlijk ook. De film is gezet tegen de achtergrond van de Tweede Wereldoorlog, en dat wordt pijnlijk duidelijk door een aanval van de Japanners op de kustplaats waar de Engelsen gestationeerd zijn. Ik had me deze episode van WOII eigenlijk nooit gerealiseerd. Uiteraard raken kind en aristrocrate een deel van de film gescheiden en vinden ze mekaar uiteindelijk terug; het blijft tenslotte een hollywood productie. Eén zin is blijven hangen: "I will sing you to me". Dit was de manier van het halfbloed kind om in aboriginal traditie te zeggen dat ze mekaar terug zouden zien (routes en geschiedenis werden middels liederen overgedragen). Een topfilm? Nee. Maar desalniettemin wel de moeite waard om te zien.
     
    De tweede film was Grizzly Man van Werner Herzog. Deze film hadden we tijdens onze promotie kado gekregen, en we kwamen er nu pas aan toe om hem te kijken. Dit had er ondermeer mee te maken dat het een EU-regiocode DVD was, en we tot voor kort alleen een Amerikaanse DVD speler hadden... Hoe dan ook, de film speelt zich af in Alaska, en nu we daar geweest waren (hoewel het wel een ander deel was), moesten we deze natuurlijk gezien hebben.
    De film is een documentaire over het leven van Timothy Treadwell (een aangenomen naam), de Grizzly Man uit de titel. De beelden zijn, op een aantal interview fragmenten na, geschoten door hemzelf tijdens de perioden dat hij in de wildernis leefde (dertien jaren achter een, gedurende enkele maanden per jaar). Als persoon heeft hij heel veel bijgedragen aan de bewustwording van de wereld over de beren in Alaska, maar tegelijkertijd geeft de film het beeld van een excentriek persoon die zich op het grensvlak van genialiteit en een psychische stoornis bevindt. Een persoon die zichzelf overduidelijk regisseerde, en daarmee heel precies in de hand hield wat voor beeld men van hem had in de buitenwereld. Een persoon die daarnaast zo vervreemd raakt van de gewone wereld, dat 'ie zich daar niet meer thuisvoelt en zich meer identificeerd met de beren dan met mensen. Uiteindelijk leidde dit ertoe dat hij in 2003, samen met zijn vriendin, omkomt door een hongerige beer.
    De kracht van de film zit hem in de keuze van de video en audio fragmenten, en misschien nog wel meer in de fragmenten die niet getoond worden. Je blijft achter met een gevoel dat het einde eigenlijk niet te voorkomen was, en - hoe vreselijk het ook is - het wellicht een manier was waar hij als persoon vrede mee zou hebben gehad.

    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl