wksmits.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Welkom!
    Na ons huwelijk in Dokkum, de verlate huwelijksreis naar Zuidoost Azië, en onze gezamelijke promotie in Groningen, bevinden wij (Danka en Wiep Klaas) ons momenteel in Somerville, in de Verenigde Staten van Amerika waar we allebei werken aan een universiteit (Northeastern University en MIT).
     
    Via dit blog willen we het thuisfront op de hoogte houden van ons doen en laten.
    Een reactie op onze berichtjes of een e-mail wordt natuurlijk altijd gewaardeerd, ook als we geen tijd zouden hebben om direct persoonlijk te reageren.
     
    Alvast bedankt!
    3-5 april 2009; New York City
    We wonen nu al een kleine twee jaar in Boston, en om wat voor reden dan ook zijn we er nog nooit aan toe gekomen om eens een keer een weekendje naar de Big Apple, oftewel New York, te gaan. En dat terwijl het maar een paar uurtjes bij ons vandaan ligt (ja, naar Amerikaanse maatstaven is dat dus heel dicht bij). Er zijn zelfs directe verbindingen met een ander vervoersmiddel dan een auto, wat het helemaal onbegrijpelijk maakt.
     
    Hoe dan ook, op zoek naar een excuus om dan nu toch eindelijk eens een keer die kant op te gaan werd het begin april. Met de verjaardag van Danka op de 4e, de mijne op de 6e (beide in of bij het weekend), en een waardebon voor een Broadway show (gekregen van ECF) op zak, besloten we dat de tijd dan toch echt was aangebroken om de trip te maken.
     
    Vanuit Boston kan je òf met de trein, òf met de bus (i.e. touringcars). En als je met de bus gaat, heb je de keus uit meerdere maatschappijen. De reis duurt onder goede omstandigheden zo'n 4-5 uur, en voert je van het ene Chinatown (Downtown Boston), maar het andere (Manhattan). Een deel van de busmaatschappijen wordt dan ook gerund door Chinezen... Vanwege de heftige competitie tussen de diverse bedrijven zijn de prijzen prima te doen: vanaf circa 15 dollar enkele reis mag je instappen. Er is zelfs een maatschappij die net als de budget luchtvaartmaatschappijen de eerste tickets voor maar 1 dollar verkoopt. Wij zijn met Megabus gereisd.
     
     
    Wolkenkrabbers die hun naam eer aan doen
     
    We vertrokken op vrijdagochtend en na zo'n viereneenhalf uur kwamen we aan in Manhattan; de bus stopt echt pal in het centrum, bij New York Penn Station. Het was een beetje gaan miezeren, maar desalniettemin besloten we gewoon te voet naar ons hotel te gaan. We hadden een redelijk goeie deal via Hotels.com kunnen vinden voor een 2p kamer met eigen badkamer (de redelijk goedkope hotels hebben dit over het algemeen niet) in The Pod Hotel (E 51st St).
     
     
    Times Sq; neon-jungle
     
    Om rustig aan te beginnen, zijn we eerst gewoon rond gaan lopen om de sfeer een beetje te proeven. Times Sq lag op de route, en dat is altijd een belevenis: veel neonreclame, drukke straten, veel mensen op pad. We zijn ook binnen geweest in het vlaggenschip filiaal van de speelgoedwinkel Toys'r'Us; daar waren ondermeer enorme legofabrieksels te bewonderen, en een behoorlijk echt lijkende levensgrote dinosaurus. Er is ook een reuzenrad binnen, wat drie verdiepingen hoog is.
     
     
    Scary!
     
    Times Sq is ook niet zover van Broadway vandaan, en we waren ook van plan om onze tickets voor de show Hair op te gaan halen. Het bleek echter dat de (internet) reservering niet kon worden gehonoreerd (kaartjes waren al uitverkocht), waardoor we voor een andere show moesten maken. Een tip dus, als je dit ooit wil doen: boek je kaartjes niet via internet (hun inventory is niet up to date), maar bel het gratis nummer (1-800-BROADWAY). Onze keuze viel uiteindelijk op The Lion King, die draaide in het Minskoff Theatre.
    We zaten op de achterste rij in de bak van het theater: niet de meest ideale plaatsen, maar dat heb je met een lastminute boeking. Hoe dan ook, ik denk dat onze plaatsen nog altijd beter waren dan die van de mensen op het balkon, ondermeer doordat er in de openings-scene mensen via de zaal binnenkwamen. De show was echt geweldig: het verhaal is natuurlijk geen verrassing, maar de uitvoering was subliem. Schitterende kostuums, en prachtige effecten via het ingenieuze decor. Het is erg interessant om te zien hoe men met relatief eenvoudige middelen in een beperkte ruimte totaal verschillende sferen kan oproepen. Kortom: super.
     
     
    The Lion King on Broadway
     
    De volgende dag zijn we van ons hotel naar Battery Park gelopen: dit is het zuidelijkste puntje van Manhattan. Je komt dan ondermeer het voormalige World Trade Center. Dit bleek, 7.5 jaar na dato, nog steeds een groot gat in de grond te zijn; al wordt er nu wel gebouwd. De site zelf is afgeschermd met hekken, die bekleed zijn met afbeeldingen van zoals het straks moet worden. In de St. Paul's Chapel, die kort na 11 september werd gebruikt als basis voor de hulpverleners, is nu een tentoonstelling over de reddingswerkzaamheden te zien. Het WTC is één van die plekken waar je je niet lekker voelt omdat je nadenkt over wat er is gebeurd, maar die je tegelijkertijd met beide benen op de grond zet en je laat waarderen wat je hebt.
     
     
    Ground zero
     
    Vanaf Battery Park vertrekt ook de veerboot naar het meest bekende beeld van Amerika: het Statue of Liberty. Op de boot was het erg koud: we waren iets te optimistisch gekleed, en met de wind die opstak was het erg fris. Toch hebben we de hele reis op het bovendek gezeten, om het zicht op Manhattan vanaf het water mee te kunnen nemen. Als je ver genoeg vantevoren boekt, kan je ook een museum in het standbeeld bezoeken, maar wij hebben op het eiland na een korte wandeling onszelf proberen op te warmen met wat eten en drinken.
    De veerboot voer daarna nog via Ellis Island, waar de gewone man vroeger eerst in quarantaine moest voordat hij als immigrant werd toegelaten in de Verenigde Staten.
     
     
    Lady Liberty
     
     
    Ellis Island
     
    Om de dag af te sluiten zijn we nog naar Central Park geweest: het was nog steeds vrij fris, maar de wolken begonnen wat weg te trekken. Ik blijf me verbazen over dit park: het is groot (3,4 km²), midden in de stad, en heel divers. Daarbij vergeleken is Boston Common maar een grasveldje.
    Vlak naast Central Park ligt het Museum of Natural History, en we waren van plan om nog even de dinosauriërs te gaan bekijken (vanaf een bepaalde tijd voor sluitingstijd mag je gratis naar binnen), maar onze Lonely Planet bleek achterhaald; ze gingen nu eerder dicht. We zijn daarom een filmpje gepakt in de bioscoop Loews at 34th. Duplicity is een film met Clive Owen en Julia Roberts, en gaat over bedrijfsspionage. De twee hoofdrolspelers werken voor concurrerende bedrijven, en in het begin elkaar daarin proberen de loef af te steken. Maar zoals blijkt zijn ze er uiteindelijk op uit om hun bazen erin te luizen en er met een grote som geld vandoor te gaan. De film wordt gedragen door het spel van de twee hoofdrolspelers, die een soort haat-liefde verhouding hebben. De uiteindelijke ontknoping is best verrassend, en maakt de film een absolute aanrader
     
    Zondag was het weer een grote tegenstelling met de dag ervoor; blauwe lucht, zonnetje er bij en een buitengewoon aangename temperatuur. We besloten dan ook om niet binnen te ontbijten, maar gebruik te maken van het dakterras van ons hotel. Iets wat typisch New Yorks is zijn de zogenaamde deli's; kleine (familie)winkeltjes, die vaak ook een paar tafeltjes en/of stoeltjes erbij hebben. Bij een daarvan hebben we fruit en yoghurt gekocht. Bij een andere, Ess-a-bagel, hebben we (hoe kan het ook anders) bagels gekocht. Nu ben ik daar normaal gesproken niet zo'n fan van, maar when in Rome, do as the Romans do, zoals men hier zegt.
    Hoewel bagels uitgevonden zijn in Polen, zijn ze in Amerika populair geworden via de Joodse gemeenschap. In New York word je regelmatig daarmee geconfronteerd; de populair fotozaak BHPhotovideo bijvoorbeeld wordt vrijwel geheel gerund door Chassidische joden, er zijn overal pretzelwagentjes, en we hebben zelfs een promotie karavaan voor één of andere rabbi voorbij zien komen in de straten van Manhattan.
    Hoe dan ook, bagels zijn dus quintessential New York, en wij hebben ze gekocht voor ons ontbijt. We moesten er een flinke tijd voor in de rij staan (onwaarschijnlijk druk op een zondagochtend), maar het was het wachten helemaal waard. Dikke pluim voor Ess-a-bagel.
     



    Ontbijt op dak
     
    We zijn verder nog in St. Patrick's Cathedral geweest, waar we tot onze verrassing ook een kapel vonden voor de Madonna van Częstochowa (de beschermheilige van Polen).
     
    Daarna zijn we naar een volgende hoogtepunt van New York geweest (letterlijk): het Empire State Building. Erbuiten werden we al opgevangen door allerlei touroperators, die ons speciale combo-pakketten wilden aanbieden ("want er is bijna twee uur wacht-tijd"). Nu leek er maar een relatief korte rij te staan, en wij zijn dan ook gewoon daarlangs gegaan. Achteraf bekeken misschien niet de meest handige oplossing: ze zijn heel leep door de mensen snel in het gebouw te loodsen, maar vervolgens moet je zo'n beetje zigzag over de hele verdieping voordat je uiteindelijk naar boven mag. De toegang wordt strak gereguleerd, en ook de kaartverkoop gaat dus in groepen. Ondertussen zie je de mensen die al een kaartje hadden via de fast lane voorbij komen. Al met al duurde het inderdaad zo'n kleine twee uur voordat we naar boven mochten. De lift is supersnel en brengt je in twee etappes naar de 86e verdieping. Vandaar kan je (uiteraard tegen een extra betaling) nog door naar de 102e verdieping, maar daar hebben wij vanaf gekeken). Het is wel mooi dat je al na de eerste elevator ride mooi om je heen kan kijken, via enorme ramen. Op de 86e verdieping kan je vervolgens buitenom lopen. Hoewel het redelijk waaide, was het weer schitterend, en konden we dus heel New York en omgeving bekijken.
     
     
    "A view from the top"
     
    Hoewel er in heel New York hoogbouw is, kon je wel goed zien dat de echte wolkenkrabbers voornamelijk op het puntje van Manhattan staan (in het Financial District). Je kon ook het Vrijheidsbeeld op het minuscule eilandje zien. Taxis kruipen als gele kevertjes door de straten, en mensen lijken maar speldenprikjes. Om ongelukken te voorkomen is overigens het hele panoramaterras afgeschermd met een groot hek. Nadat we onze broodjes hadden opgegeten in de buitenlucht, zijn we weer naar beneden gegaan met de lift. En dat ging natuurlijk met een stuk minder wachten dan de reis omhoog!
     
     
     
      
    Zo sta je boven... 
     
     
    ... en zo ben je weer beneden
     
    Omdat dit uitstapje toch iets meer tijd had genomen dan we hadden verwacht, was er niet al te veel gelegenheid meer om nog allerlei andere dingen te gaan doen. Maar omdat de bus toch vertrok bij Penn Station vandaan, hebben we daar nog wel even rondgelopen.  We zijn bijvoorbeeld nog even binnen geweest bij BHPohotovideo, een enorme foto en electronica zaak. We zijn ook nog even bij Macy's geweest, 's werelds grootste warenhuis (het beslaat een heel blok over meerdere verdiepingen). Macy's is ondermeer bekend van de Thanksgiving Day Parade, en wordt ook frequent gerefereerd in films en tekenfilms die zich afspelen in New York. Toen wij er waren was er een grote bloemenshow; een beetje als een corso met veel uitgebreide bloemstukken en voorstellingen. De hele begane grond was omgetoverd tot een soort uit de hand gelopen tuincentrum waar je de koopwaar tussen vandaan moest zoeken
     
     
    Pauwen gemaakt uit bloemen en veren 
     
    Tot slot hebben wat gegeten in één van de vele kleine mini-parkjes in New York, op Herald Sq. Hoewel NY een heel stedelijke omgeving is, vind je overal kleine groene parkjes. En wat misschien nog verbazingwekkender is, is dat men daar ook als zodanig gebruik van maakt. Misschien typisch voor New York, maar het lijkt dat men zich even volledig van de drukte van de stad afsluit als ze zo'n parkje binnenstappen, terwijl de eigenlijk nog gewoon midden in het verkeer en zo staat.
    Daarna was het weer tijd om op huis aan te gaan; in tegenstelling tot Boston, was de bushalte in NY niet meer dan een bord van de maatschappij en omdat er bussen naar meerdere locaties gaan was het niet gelijk duidelijk waar de Bostonians zich geacht werden te verzamelen. Maar dat loste zichzelf vrij vlot op, en we kwamen zelfs nog bekenden tegen die ook een weekendje weg waren geweest.
    Na een dikke 4.5 uur waren we weer terug op South Station in Boston, en nog eens drie kwartier later waren we weer thuis in Somerville. Een hoop gezien, en gedaan in deze paar dagen: daar moeten we eerst wel weer een weekje van bijkomen! 

    Reacties

    op 18-05-2009 18:50
    Als jullie al vinden dat je een hoop gezien en gedaan hebt in een paar dagen, hoe moeten onze oude hersenen dit dan verwerken............Extra geconcentreerd jullie verslag gelezen: misschien herkennen we er straks iets van..............Want dat doet zo'n verslag: je uitdagen om zelf ook iets dergelijks te gaan ondernemen, hmm wie weet? Grtjs H en M
    mathilde en de jongens op 20-05-2009 17:41
    he wiepklaas en danka,
     
    hoe gaat het met jullie? zo te lezen hebben jullie het ook nog steeds na jullie zin daar ver weg. danka hoe gaat het met de zwangerschap, voel je je nog steeds goed? ik zag de foto's maar je hebt nog niet echt een buikje, hoe ver ben je nu?
     
    ik hoor iemand wakker worden, de volgende keer komt een langer verhaal.
     
    xx
    mathilde en de jongens
    wksmits op 20-05-2009 20:00
    Hoi Mathilde,
    De foto's doen geen recht aan het buikje wat er echt wel is hoor! Ik zal binnenkort eens even een betere foto maken, we zijn nu ook al weer een dikke maand verder natuurlijk. We zijn nu 27 weken onderweg, als ik het me goed herinner.
    Groetjes,
    Wiep Klaas
    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl