wksmits.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Welkom!
    Na ons huwelijk in Dokkum, de verlate huwelijksreis naar Zuidoost Azië, en onze gezamelijke promotie in Groningen, bevinden wij (Danka en Wiep Klaas) ons momenteel in Somerville, in de Verenigde Staten van Amerika waar we allebei werken aan een universiteit (Northeastern University en MIT).
     
    Via dit blog willen we het thuisfront op de hoogte houden van ons doen en laten.
    Een reactie op onze berichtjes of een e-mail wordt natuurlijk altijd gewaardeerd, ook als we geen tijd zouden hebben om direct persoonlijk te reageren.
     
    Alvast bedankt!
    23-30 mei 2009; BCFevent Amsterdam
    Eén van de deelnemers aan de door ons georganiseerde European Career Fair was Hyphen Projects. Dit zegt jullie misschien niets, maar dit is het bedrijf dat in Nederland in de Amsterdam RAI jaarlijk het BCFevent organiseert. BCFevent is de huidige naam van het vroegere BioCareerEvent; kortom, de banenmarkt voor levenswetenschappers (bio, chemie en food).
    Eén van de redenen voor hen om naar Boston te komen was om hun International Talent Program (ITP) te promoten. Via dit programma proberen ze talent (Nederlands of anderszins) vanuit het buitenland te recruteren naar Nederland.
     
    Omdat we tegenwoordig toch al met één oog terug kijken naar Nederland, had ook ik me ingeschreven voor het programma. En nadat we onze voorjaarsreis naar Europa al hadden geboekt, kreeg ik bericht dat ik één van de 50 geselecteerde deelnemers was. Wat dat inhoudt? De organisatie van het International Talent Program betaalt de vlucht naar Nederland en een volledig verzorgd verblijf van een week in een hotel in Amsterdam. Tijdens die week bezoek je diverse academische instellingen, public-private-partnerships, bedrijven en natuurlijk het BCFevent zelf. Het idee erachter is om men een beeld te geven van de mogelijkheden die Nederland voor levenswetenschappers heeft te bieden. 

    Een goede twee weken nadat we teruggekomen waren uit Nederland, toog ik dus alweer die kant op. Een bioritme heb je daardoor natuurlijk niet meer, maar het heeft wel als voordelen dat je aardig wat frequent flyer miles verzamelt, je het luchthaven personeel beter leert kennen (tenminste op een klein vliegveld zoals Boston), en je dubbel zoveel leuke en lekkere dingen uit Nederland kan meenemen!
     
    Hoewel het programma pas op maandag de 25e begon, vertrok ik op de 23e in de namiddag. Tickets voor minder dan een week zijn bij het cluster KLM/NWA/Delta namelijk een stuk duurder dan voor een week of langer. Nog een andere eigenaardigheid: je kan vanuit Amerika niet op de site van KLM boeken (moet via hun partner NWA), maar op de site van NWA kan je niet met een andere dan Amerikaanse creditcard betalen, en dan nog alleen als je lid bent van hun frequent flyer programma... Nu had ik wel een kaart van KLM/Air France, en eentje van Delta (de huidige moedermaatschappij van NWA), maar dat gold dan weer niet Kortom, een puinhoop. Het is dat ze als enige direct van Boston naar Amsterdam vliegen, maar anders...
     
    Ik kwam dus de 254e in de ochtend aan; geen enkel probleem tijdens de vlucht, en in tegenstelling tot sommige andere keren dat we met NWA vlogen was het vliegtuig nu maar halfvol (dus ook niet zo rumoerig). Eenmaal op Schiphol traditiegetrouw eerst naar de Délifrance voor een bakje Douwe Egberts cappuccino (kleine kopjes hoor in vergelijking met die hier in Amerika). Daarna door naar CitizenM, het hotel dat ik voor één nacht had geboekt. Buiten dat dit zo op het eerste gezicht één van de goedkoopste hotels in de omgeving was, had ik er goede dingen gehoord en lag het lekker dicht bij Schiphol (het is 5 minuutjes lopen).
     
     
    CitizenM Amsterdam Airport
     
    Het hotel is een concepthotel; geen grote kamers, maar wel redelijk luxe. Iedere kamer heeft bijvoorbeeld een mood pad waarmee via een touchscreen de lamellen, de HDTV (inclusief filmkanalen), de verwarming en de verlichting te bedienen is. Naast een prima tweepersoonsbed, heb je daarnaast twee cilinders van glazen schuifdeuren in je kamer, waarvan er één dienstdoet als toilet en de andere als power rain shower. In mijn kamer was het alleen een beetje jammer dat na de douche mijn halve kamer blank stond... blijkbaar een foutje in de rubbers van mijn douche-cilinder... Maar anders dan dat, niks dan lof voor CitizenM. Zeker iets wat ik in gedachten zal houden als ik weer eens een onmogelijk vroege vlucht vanaf Schiphol heb.
    De zondag heb ik verder doorgebracht met buiten in de zon zitten, een echt (niet online) Volkskrantje en een boek lezen en proberen mijn jetlag weg te werken. De uitstekende espresso van de bar beneden in het hotel hielp daar natuurlijk ook bij!
     
    's Maandags ben ik in de ochtend doorgegaan naar het Bastion Hotel Amsterdam/Centrum-Zuidwest. Dat viel nog niet mee, omdat het niet echt makkelijk te bereiken is (van Schiphol eerst met trein naar Zuid, dan metro naar Overamstel, en vandaar nog eens een dikke tien minuten zeulen met de koffer waarbij je een autoweg over moest steken zonder dat daarvoor plek was). Onderweg kwam ik de eerste andere deelnemers al tegen, die in hetzelfde schuitje zaten (zeul zeul).
    Het officiële programma begon in de middag, waarbij we met een bus naar Pakhuis de Zwijger werden gebracht. Hier was de formele introductie van de organisator, alsmede presentaties van Academic Transfer, Life Sciences a& Health en een deelnemer van het ITP van vorig jaar. Daarna was er een receptie, en gingen we nog per rondvaartboot door Amsterdam. Het was wel grappig omdat de boot een hele lus door nieuwe wijken maakte, die je volgens mij bij een normale tour niet meemaakt. Tot slot was er een diner in Café Amsterdam. In tegenstelling tot de naam bleek dit een meer upperclass restaurant te zijn, wat in een oud Machinepompgebouw gevestigd is. Dat het ook in trek is bij de wat bekendere Nederlanders bleek wel uit het feit dat we ook Jan Jaap van der Wal daar nog spotten.
     
      
    Typisch Amsterdam: gracht + panden, fietsen en een vlag
     
     
    Museum/Science Center Nemo en de VOC replica "Amsterdam"
     
    Voor de volgende dagen werd de groep van 50 opgedeeld in twee groepen, die elk een ander programma hadden. Voor mij betekende dag op 26 mei naar het Leids Universitair Medisch Centrum, het bedrijf Octoplus en het PPP TI Pharma. In mijn persoonlijke optiek waren niet alle werkgevers evengoed voorbereid op de komst van onze groep; toch was het goed om eens rond te kunnen kijken in de diverse plekken. 's Avonds werden de beide groepen weer samengevoegd bij het diner, dit maal bij Restaurant Défilé bar, waar men heel Nederlands ondermeer een rijsttafel (inclusief sateh) had. Prima eten, maar een beetje vage service (geen koffie als dessert) en een aparte locatie in het World Fashion Center (een soort winkelcentrum). Na terugkomst in het hotel zijn we nog met een groep de stad in geweest, in het kader van het sociale netwerken

    De 27e mei zat ik in een groep die naar het UMC Utrecht, Erasmus Medisch Centrum en het startup bedrijfje SkyLine Diagnostics ging. Het idee was, op de overrepresentatie van de UMC's na dan, wel goed: universitair onderzoek, start-up, middelgroot bedrijf en een public-private partnership (wat typisch Nederlands schijnt te zijn). Maar men had onderschat dat men daadwerkelijk geinteresseerd zou zijn in specifieke posities, en ook dat meerdere personen uit onze groep op zoek waren naar mogelijkheden om een eigen lijn van onderzoek op te zetten. Desalniettemin hebben we wel degelijk een aantal productieve gesprekken met mensen gehad. Het diner was dit keer afzonderlijk van de andere groep, want in het Erasmus MC, en eindigde in een aparte noot omdat we ingesloten werden op een gegeven moment.
    's Avond hebben we met een groep mensen de finale van de Champions League, die gewonnen werd door Barcelona ten koste van Manchester United gezien. Dit natuurlijk tot grote vreugde van ondermeer Ramon, die speciaal voor de gelegenheid een Barcelona vlag en shirt had meegenomen vanuit Boston.
     
    Het volgende onderdeel van het programma was niet alleen voor de mensen van het ITP: het was namelijk het BCFevent, wat open was voor iedereen die zich daarvoor had geregistreerd. Het vormde een complementair deel aan de rest van ons programma, omdat er hier ook ruim aandacht was voor de industrie. Ik moet hier eerlijkheidshalve bijzeggen dat er weinig spijkers met koppen werden geslagen, maar ik heb wel met vrijwel ieder voor mij interessant bedrijf kunnen spreken en mijn CV achterlaten. Je weet nooit waar het één en ander toe leidt. 
    Naast voor mijn eigen belang heb ik ook nog een beetje reclame gemaakt voor de European Career Fair, met name bij die bedrijven en organisaties die het afgelopen jaar afwezig waren op het evenement.
    Het evenement werd geopend door de burgemeester van Amsterdam, Job Cohen, in een ietwat teleurstellende toespraak (vond ik dan) van een kleine tien minuten.
     
     
    Toespraak van Job Cohen (met dank aan Ronald Dorenbos voor de foto)
     
    Daarnaast was het ieder voor zich. Het was leuk om een heel aantal bekenden tegen te komen: Chris, Werner, Marta, Emilia, Ilja... daarnaast was het leuk om nu een career fair van de andere kant mee te maken, en ik moet zeggen dat ik de organisatie van de dag erg goed vond.
    Voor de deelnemers aan het ITP was er na afloop nog een barbecue georganiseerd, waarbij er ook een groepsfoto werd gemaakt (zie hieronder).
     
     
     
    Wat nu uiteindelijk mijn algehele indruk is van het hele festijn? Ik denk dat het een redelijk beeld van Nederland als land om te werken geeft, maar dat dit voor de aanwezige expats (zoals mijzelf) ten dele overbodige informatie is. Ik denk ook dat er veel meer uit te halen zou zijn als men meer gefocust zou zijn op het idee dat men echt komt om een baan te zoeken (dus meer gericht op de specifieke kandidaten dan algemeen). Ook werd er erg veel aan het initiatief (voorafgaand aan de het programma, maar ook tijdens) overgelaten.
    Tegenover deze misschien wat negatieve punten staat dan ook weer dat het een erg leuke manier is om te netwerken met een groep getalenteerde mensen. Grappig was dan ook wel weer dat er van de 50 deelnemers maar liefst 28 uit de VS kwamen, waarvan de meesten dan weer uit Boston en omgeving. Hoewel het formeel niet bekend is (nog), houden we onszelf natuurlijk voor dat dat allemaal van de ECF komt...
     
    De 29e mei was officieel een vrije dag in het programma van het ITP. In de praktijk kwam het eropneer dat de nacht van de 28e op de 29e in het hotel nog betaald was, maar dat je daarna kon doen wat je wilde. Omdat ik tijdens het programma niet in Nijmegen op bezoek was geweest, zoals de andere groep, had ik via mijn ECF contacten bij het UMC St. Radboud geprobeerd een indivueel bezoek te regelen. Ik ben dan ook per trein naar Nijmegen gegaan, en heb daar het grootste deel van de dag gesproken met diverse wetenschappers, waaronder oud-collega Harold Tjalsma. Het was ook buitengewoon interessant om een indruk te krijgen van het Nijmegen Center for Molecular Lifesciences.
    Na een intensieve dag werd ik vervolgens opgepikt door mijn broer, Adriaan, waarna ik de rest van de dag bij hen heb doorgebracht. Mijn ouders waren daar ook, waardoor het een kleine familie-reunie werd.
      
     
    Met zijn allen aan de laptop (of een imaginaire laptop)
     
    De volgende dag kwam er alweer een einde aan dit bliksembezoek aan Nederland; heit en Adriaan zijn per trein met mij meegegaan naar Schiphol, zodat ik het wat makkelijker had qua gesleep met de koffers (er moesten natuurlijk weer heel wat etenswaar en spulletjes voor de kleine mee).
    Of het bezoek uiteindelijk wat op gaat leveren moet natuurlijk nog blijken, maar ik denk dat ik er zeker wat wijzer van ben geworden.

    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl