wksmits.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Welkom!
    Na ons huwelijk in Dokkum, de verlate huwelijksreis naar Zuidoost Azië, en onze gezamelijke promotie in Groningen, bevinden wij (Danka en Wiep Klaas) ons momenteel in Somerville, in de Verenigde Staten van Amerika waar we allebei werken aan een universiteit (Northeastern University en MIT).
     
    Via dit blog willen we het thuisfront op de hoogte houden van ons doen en laten.
    Een reactie op onze berichtjes of een e-mail wordt natuurlijk altijd gewaardeerd, ook als we geen tijd zouden hebben om direct persoonlijk te reageren.
     
    Alvast bedankt!
    25 april 2009 - 10 mei 2009; Eurotrip
    Om de één of andere reden wordt Polen in de VS niet als volwaardig lid van de EU beschouwd; waar voor practisch ieder land een visa-waiver programma geldt (i.e. als toerist heb je geen visum nodig), wordt voor iedereen met de Poolse nationaliteit verwacht dat ze naar de ambassade in Warschau gaan om een visum aan te vragen  Als dat een garantie was om ook daadwerkelijk een visum te krijgen dan was het nog daaraan toe, maar dat is niet het geval. Het is voor Danka's familie dan ook moeilijk om ons hier te komen opzoeken.
    Als je dan toch een reden zoekt om een bezoek te brengen aan Europa, is dat  voor ons een heel belangrijke; we willen tenslotte dat zij zich ook bij de zwangerschap en ons kindje betrokken voelen. Om de buik te kunnen showen kan je niet te lang wachten (je wilt zelf niet het risico lopen om in het vliegtuig te bevallen, nog afgezien van het ongemakt van een transatlantische vlucht, en sommige maatschappijen laten het ook niet toe), en daarom hadden we een voorjaars-reisje  gepland naar Europa. Hieronder een verslag; ga er maar even voor zitten, het is weer een heel verhaal (al heb ik geprobeerd om er meer een beeldverhaal van te maken...).
     
    Onze vlucht met Northwest ("now part of Delta") vertrok op 25 april, om in de ochtend van 26 april aan te komen op Schiphol. Daar aangekomen hebben we eerst een stop gemaakt bij de Albert Heijn, om koffiebroodjes, broodjes, kaas en drinkyoghurt te kopen als ontbijt. Dit hebben we opgegeten onder het genot van een kopje Douwe Egberts, met het uitzicht op de bloembakken met knalrode tulpen die voor de hal stonden opgesteld: wat wil je nog meer.
    Daarna hebben we de trein naar Groningen gepakt, waar we rond het middaguur aankwamen. De volgende dagen was onze standplaats (letterlijk, want we verbleven in een caravan) Schaaphok. Daar verzamelden zich in de loop van de dag ook heit en mem, alsmede Adriaan, Birgit en Annika, zodat we aan het eind van de middag een hele groep bij mekaar hadden. Het weer was die dag nog goed uit te houden, waardoor we met zijn allen buiten konden barbecuen (hoewel het wel frisjes werd aan het einde).
    Iedereen had ook hun kinderwagens meegenomen, zodat we de verschillende merken en modellen uit konden proberen. We zijn hier in de VS namelijk al meerdere keren op zoek geweest naar een goeie wandelwagen, zonder resultaat. Er zijn maar een paar merken kinderwagens met een bak in de VS (Quinny, Bugaboo, Uppababy); de meeste de meeste maken gebruik van een maxicosi of autostoeltje. Daarnaast zijn ze behoorlijk duur. Na een proefritje over de laan bij Hans en Annelies, besloten we dat we gingen proberen de wandelwagen van Adriaan en Birgit mee te nemen naar Amerika; even puzzelen qua inpakken, maar dat lukte uiteindelijk prima. Weer een item van de lijst waar we niet meer om hoeven te zoeken. 
     
     
    Lonneke en Birgit bij de paardjes
     
    Verder zijn we in de dagen erna ondermeer wezen shoppen; één dag zijn we met Annelies op pad geweest langs alle babywinkels. Het is superhandig als er iemand mee is te winkelen die uit ervaring kan spreken over de diverse dingen. We verbaasden ons wederom over de grote keus aan wiegjes en ledikanten, en de prijs daarvan in Nederland. Het is wat eentonig, maar wederom is dit iets waar we nog niet voor hadden kunnen slagen. Er zijn eigenlijk maar een paar verschillende designs, en allemaal zijn ze superduur. Een beetje tweedehands (!) ledikant kost nog altijd meer dan een fatsoenlijke nieuwe in Nederland. Maar ja, om nou ook nog een ledikant te gaan meenemen... dat werd ons toch een beetje te gortig. We hebben uiteindelijk wel allemaal andere spulletjes gekocht (ze hebben zulke leuke en handige dingen), die in de bak van de wandelwagen zijn gepakt om mee te nemen naar Boston.
     
    Hoewel we een druk schema hadden, hebben we tussen al het winkelen ook nog tijd gevonden om wat vrienden op te zoeken; Albert hebben we in de stad ontmoet (even bijpraten in het restaurant van de V&D terwijl het buiten hoosde), en we zijn ook nog wezen eten bij Marta, Robert en hun zoontje Franek. Marta is ook zwanger, dus we konden mooi even buiken vergelijken
     
      
    Belly bumping
     
    Op woensdag 29 april hebben we Nederland weer verlaten, en zijn we met heit en mem in de auto naar Polen gereden. Op die manier hadden zij een leuk tripje, en konden we tegelijk ook nog wat meer tijd met hen doorbrengen. Het weer begon onderweg mooi op te klaren, wat schitterende plaatjes opleverde van de koolzaadvelden die rond deze tijd van het jaar in Duitsland  en Polen volop bloeien (getuige ook onderstaande foto die door heit en mem is gemaakt).
     
     
    Koolzaadvelden
     
    We zijn al met al een goeie week in Polen geweest. Danka en ik verbleven bij mama thuis, terwijl heit en mem het huis van de zus van Danka's schoonzus (volgen jullie het nog) in Tomaszowo betrokken. De tijd hebben we verder doorgebracht met de familie, al dan niet gecombineerd met wat sightseeing.
     
    In het begin van mei is het vakantie in Polen, de zogenaamde Majowka (mei-vakantie). De reden hiervoor is de Dag van de Arbeid (1 mei) en de Dag van de Constitutie (3 mei; de grondwet van Polen wordt over het algemeen beschouwd als de oudste van Europa). Tijdens deze vakantie worden er allerlei festiviteiten georganiseerd. Zo zijn we op 1 mei naar het kasteel van Kliczkow geweest. Het kasteel is schitterend gerestaureerd en doet tegenwoordig met name dienst als conferentie centrum. Ik ben er jaren terug, bij één van mijn eerste bezoeken aan Polen, eens geweest. Maar toen was het behoorlijk koud, en nu was het schitterend weer. Het kasteel is jaarlijks het toneel van een riddertoernooi, wat deelnemers trekt uit de wijde omgeving (niet alleen Polen, maar ook de omringende landen). Ieder jaar tijdens de meivakantie komen duizenden mensen dit evenement bezoeken.   
     
      
    Op de foto bij het kasteel
     
    Het ridder-feest bestond uit meerdere onderdelen: een boerenmarkt (inclusief eten en drinken) waar je ondermeer kleding en attributen zoals zwaarden kon kopen, een zwaardvecht toernooi (waarbij men de tegenstanders soms behoorlijk a-subtiel te lijf ging) en het hoogtepunt: het steekspel. Sinds we de film "A knight's tale" hebben gezien, is het moeilijk om daar niet aan terug te denken bij een dergelijk schouwspel.  Achter het kasteel had men een veld afgebakend waar een aantal ridders en paarden (uitgedost in de kleuren van hun heer) de strijd aangingen op verschillende onderdelen, die werden aangekondigd door de jonkvrouwe in de tent. Een aantal onderdelen, waar het aankwam op precisie, waren individueel, maar het meest spectaculair waren natuurlijk de duellen. Er werden meerdere lansen gebroken, tot groot vermaak van het publiek. Ik kan me goed voorstellen hoe populair dit in de Middeleeuwen moet zijn geweest als volksvermaak.
     
     
     
     
     
     
     Danka poseert met het paard van onze favoriete ridder
     
    We hadden allerlei Poolse en Nederlandse etenswaar meegenomen, zodat we halverwege de dag uitgebreid konden picknicken in de tuin van het kasteel. Daarna hebben we nog het boogschieten bezocht, het kasteel bekeken en naar een koor geluisterd wat een uitvoering hield op de binnenplaats. 
     
     
    Met zijn allen picknicken in de kasteel
     
    Vanwege het mooie weer konden we veel tijd buiten doorbrengen; in de tuin van Piotr en Jola hebben we ondermeer gebarbecued, en daarnaast moest het op het ridder-festijn aangeschafte zwaard natuurlijk uitgeprobeerd worden. Oh ja, Igor kent het woord voorzichtig niet als het zwaarvechten betreft, en ik heb er dan ook verschillende blauwe plekken op mijn knokkels aan overgehouden 
    Daarnaast hebben we ook een bezoek gebracht aan het volkstuintje van mama; we waren van plan haar daar te helpen met het zwaardere werk, maar verder dan het kortstondig besproeien van het groentebedden liet ze het niet komen...
    In het kader van "op stap met de (schoon)zus" zijn we in Polen ook nog met Jola naar verscheide babyzaken geweest. Ook hier hebben we weer van alles gekocht, waaronder erg mooi beddengoed voor de kleine. Ze heeft nu al bijna net zoveel spullen als wij samen 
     

     
     
     
    We zijn ook naar het voormalige Stalag Luft III geweest. In de Tweede Wereldoorlog was er nabij Żagań een krijgsgevangenkamp dat wereldberoemd is geworden door de film The Great Escape uit 1963; deze film vertelt het waargebeurde verhaal van een groep krijgsgevangenen die middels een tunnel (genaamd Harry) uit het kamp ontsnapt. Van de 76 ontsnapten weten uiteindelijk slechts drie, waaronder de Nederlander Bram van der Stok, te ontkomen. Tegenwoordig is er van het kamp op een paar resten na weinig over. Maar de plek van Harry is aangegeven met een stenen lijn en een klein monument. In de buurt ligt daarnaast ook het Museum van het martelaarschap van de geallieerde krijgsgevangen (vrij vertaald van Muzeum Martyrologi Alianckich Jeńców Wojennych, hoop dat het een beetje klopt). Naast een heel informatief overzicht van de geschiedenis van het kamp en de rol van het kamp in de oorlog hebben ze ook een aantal reconstructies; een wachttoren, een barak, en een opengewerkt model van Harry. De eerste is al wat ouder, maar de andere twee zijn vrij nieuw. In de barak zijn ook een aantal displays. De opengewerkte tunnel geeft een goed inzicht in hoe moeilijk het moet zijn geweest om in een dergelijke kleine ruimte te werken. Natuurlijk moest heit even proberen om in omgekeerde richting door de tunnel te gaan, en kwam daarbij bijna klem te zitten
     
     
    Heit klem in de reconstructie van Harry, en het monument bij Stalag Luft III

    Veel te vlug kwam daarna alweer snel de tijd om terug te gaan naar Nederland. Geen makkelijk afscheid, omdat we niet precies weten wanneer we elkaar weer op een andere manier dan via telefoon/Skype zullen zien of spreken.
     
    De zesde mei ging heen met de reis van Żagań naar Dokkum, waar we de volgende dag nog op de struin zijn geweest voor stoffen waarmee mem aan de slag kan om een hemeltje te fabriceren voor het ledikantje/wiegje dat we binnenkort hopen aan te schaffen. Ook is Pake nog langsgeweest om de koffie.
     

    In de deur van de camper
     
    Op onze laatste dag in Nederland hadden we nogmaals een vol programma. Allereerst kregen we als verjaardagskado een 3D-echo bij een praktijk in Groningen; maar daarover later meer (wel even een apart verhaaltje waard).
     
    Bovendien promoveerde Robyn, die een kleine twee jaar eerder paranimf was op mijn promotie. Hoewel haar paranimfen (waaronder Jan-Willem, mijn andere paranimf) wisten dat we langs zouden komen, waren ze er in geslaagd om Robyn het tegendeel te laten geloven. De verrassing was daardoor alleen maar groter. Na de succesvolle promotie, de receptie en het diner was het voor ons helaas tijd om weer te vertrekken. Ik hoop dat we de film van het cabaret, dat we hierdoor misten, later alsnog eens kunnen zien!
     
     
    Danka, JW, Robyn en ik in het Feithhuis
     
    De volgende dag was het echt tijd om weer terug te gaan naar Boston; geheel in de stijl van deze reis hebben heit en mem ons naar Schiphol gebracht. In de auto van Annelies, dat dan weer wel, want met de hoeveelheid bagage die we hadden voor de terugweg, pasten we niet meer in hun eigen auto!
    Onze terugvlucht naar Boston is tevens het eerste deel van de reis die ons naar alle waarschijnlijkheid weer definitief terug gaat brengen naar Europa, als alles gaat zoals gepland. Op London Heathrow hebben we nog bijna onze aansluiting gemist, doordat onze handbagage werd doorzocht door de beveiliging. We hadden namelijk alle losse dingen die we van plan waren in eerste instantie achter te laten alsnog in de handbagage ingepakt... en daaronder bevond zich naast een aantal boeken en tijdschriften ondermeer een paar pakken zilvervliesrijst, broodbakmix, en hydrofielluiers  Dat is natuurlijk ook wel een beetje apart en in hun ogen blijkbaar verdacht. Gelukkig waren we op tijd voor onze aansluiting (hoewel het in dezelfde terminal is, moet je toch een groot stuk lopen).


    WKS + een grote berg bagage
     
    Tot onze opluchting is alle bagage, inclusief de wandelwagen, zonder problemen aangekomen in Boston, in tegenstelling tot de vorige keer dat we met hen vlogen. Hoe we al deze spullen t.z.t. allemaal weer terug krijgen naar Europa? Daar moeten we nog maar eens even hard over nadenken!
     
    We bedanken iedereen hierbij weer voor hun gastvrijheid tijdens dit bezoek!

    Reacties

    op 05-06-2009 20:13
    wat was het leuk he? daar kunnen we weer een poosje op teren grtjs H en M
    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl