wksmits.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Welkom!
    Na ons huwelijk in Dokkum, de verlate huwelijksreis naar Zuidoost Azië, en onze gezamelijke promotie in Groningen, bevinden wij (Danka en Wiep Klaas) ons momenteel in Somerville, in de Verenigde Staten van Amerika waar we allebei werken aan een universiteit (Northeastern University en MIT).
     
    Via dit blog willen we het thuisfront op de hoogte houden van ons doen en laten.
    Een reactie op onze berichtjes of een e-mail wordt natuurlijk altijd gewaardeerd, ook als we geen tijd zouden hebben om direct persoonlijk te reageren.
     
    Alvast bedankt!
    28 juni 2009; Dutch Seascapes
    Het weer deze zomer is tot nu toe buitengewoon on-Bostonian; de voorgaande zomers hadden we in juni en juli altijd schitterend weer, hoge temperaturen en blauwe luchten. Dit jaar hebben we record- (of bijna-record) lage temperaturen, regenval en een minimum aan zon-uren. Slechts nu en dan zit er eens een mooie dag (of twee) tussen. Wij bekijken het maar van een positieve kant: voor Danka zijn deze temperaturen wel zo prettig nu met de zwangerschap.
     
    Het brengt wel met zich mee dat je niet altijd van het weer opaan kunt als je een tripje wilt maken; we hadden voor de 28e juni dan ook rücksichtlos besloten dat we een dag naar Cape Cod wilden. Via internet leek het alsof je met de fast ferry (die er maar 90 minuten over doet) voor minder dan 40 dollar een retour had, dus dat leek ons wel wat. 
    Nadat we een problematische reis naar de haven  achter de rug hadden (geen bus, te laat om de metro nog te nemen, dus met een taxi), bleek dat de prijs van 40 dollar gold voor een enkele reis (op basis van een retour). Dat werd ons toch te gortig, maar omdat we nu eenmaal vroeg op waren wilden we tòch de hele dag meepakken.
     
    Door een park ranger in de haven werden we geattendeerd op de Salem Ferry. Dat leek ons een mooi (en goedkoper) alternatief, en dus hebben we een sprintje getrokken naar de boot die op het punt stond om te vertrekken.
    Er stond een stevige wind, en de katamaran stijl boot schommelde zo nu en dan behoorlijk. Het zicht was ook vrij minimaal, omdat het bij vlagen miezerde, en er een lichte zeemist hing. Desalniettemin was het lekker om op het water te zijn, en de 45-minuten durende tocht was zo voorbij.
     
     
     
    Frisjes hoor, zo op de boot! 
     
    Salem is voornamelijk bekend van de heksen; maar daar hebben we de vorige keer al aandacht aan besteed. Deze keer was het hoofddoel het Peabody Essex Museum (PEM). Het museum heeft een grote collectie van maritieme kunst (gezien de geschiedenis van Salem als zeevaarders-stad). Daarenboven was er nu een speciale tentoonstelling (overgekomen uit Engeland) over Nederlandse schilderijen van scheepvaart-taferelen:The Golden Age of Dutch Seascapes.
     
    Het PEM is gevestigd in een historisch gebouw (waar een collectie over de East India Company te zien is) en heeft daarnaast een hele nieuwe annex, die eraan vast is gebouwd. Het is een erg mooi opgezet museum, dat goed nadenkt over de opzet van tentoonstellingen en de belichting van de kunstwerken.
    Voor mij persoonlijk was het hoogtepunt van de tentoonstelling "De slag bij Kijkduin" van Willem van de Velde de Jongere (het schilderij heet overigens The Battle of (the) Texel in het Engels).
     
     
    Het bovengenoemde schilderij
     
    Voor de rest hebben we ditmaal ook een tour gedaan van een aantal historische panden: dit was inbegrepen bij de entreeprijs van het PEM. Het eerste pand was een zogenaamd first period huis: het John Ward House (ca. 1684). Dit huis is bedoeld om een idee te geven van het leven in 17e eeuws New England. Het pand is overigens van zijn originele plek verhuisd naar een perceel van het Gardner-Pingree House (1805), zodat ze (met nog een ander pand uit een tussenliggende periode wat men nog aan het restaureren is) een set vormen die bezichtigd kan worden. Het architectuur van het Gardner-Pingree House is federal. Een van de beroemdste architecten uit die periode, Samuel McIntire (1757-1811), heeft het huis ontworpen en was (als houtbewerker) ook verantwoordelijk voor de vele decoraties binnen. Onze gids raakte er niet over uitgesproken, dus wij zijn nu volledig op de hoogte 
    Hoewel het aan de ene kant leuk is om dit soort details eens mee te krijgen, viel me het aan de andere kant tegen in wat voor staat de huizen waren. Ik had verwacht dat men meer aandacht zou besteden aan de presentatie, en ook het onderhoud van de panden. 
     
    Tot slot wilden we nog de reconstructie van een typisch 17e eeuws schip uit Salem bekijken: de 171-voet lange driemaster Friendship. Maar net als bij ons vorige bezoek was ook nu het schip in onderhoud bij een scheepswerf ergens in Maine. Ik neem aan dat ze het schip weer vaarklaar willen hebben voor Sail Boston, wat binnenkort plaatsvindt. Mocht het schip daar niet komen, dan zit er niks anders op dan in de toekomst nog een keer naar Salem te gaan!

    Reacties

    op 08-07-2009 21:32
    Lieve kinderen, flink jullie best gedaan deze maand juni/juli met de blogs. We hebben ze tot nu toe allemaal kunnen lezen en het mooie is dat je nog beter op de hoogte blijft van jullie aktiviteiten dan wanneer we elkaar spreken.
    Het zou straks zelfs de moeite waard zijn ze te drukken - maar dan wel met de foto's erbij ( of nog meer). Misschien zelf ook al overwogen?
    Ga zo door tot het eind het wordt door iedereen denk ik erg gewaardeerd.
    grts h. en m.
    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl