wksmits.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Welkom!
    Na ons huwelijk in Dokkum, de verlate huwelijksreis naar Zuidoost Azië, en onze gezamelijke promotie in Groningen, bevinden wij (Danka en Wiep Klaas) ons momenteel in Somerville, in de Verenigde Staten van Amerika waar we allebei werken aan een universiteit (Northeastern University en MIT).
     
    Via dit blog willen we het thuisfront op de hoogte houden van ons doen en laten.
    Een reactie op onze berichtjes of een e-mail wordt natuurlijk altijd gewaardeerd, ook als we geen tijd zouden hebben om direct persoonlijk te reageren.
     
    Alvast bedankt!
    20 oktober 2009; Amelia's eerste Nobelprijswinnaar
    Laatst werden we gevraagd wat we nou zouden missen van Boston/Cambridge/Amerika, als we begin volgend jaar terugkomen naar Nederland. Daardoor ga je eens wat kritischer kijken naar je ervaringen hier, en wat je wel of niet bevalt. Ik denk dat voor iedereen die emigreert het begin het moeilijkst is; je ziet dan met name de negatieve kanten van je nieuwe situatie, en de goede kanten van wat je daarvoor had. Als je dan vervolgens ergens wat langer bent krijg je een vrienden en kennissenkring, vind je je draai en wordt het allemaal een stuk makkelijker. De eventuele volgende stap, als je daaraan toegeeft, is dan dat je je op je gemak gaat voelen in op je dan-niet-meer-zo-nieuwe plek. Nu zijn we daar nog niet helemaal beland (ik schat dat daar meer dan 3 jaar voor nodig is), maar we zijn zeker wel in de tweede fase. Dat wil zeggen dat er absoluut dingen zijn die we hiervandaan zullen missen: dat je overal koffie to go kunt kopen bijvoorbeeld, of dat er altijd iets te doen is (getuige ook onze blog). Het feit dat je oceaan, bos en bergen binnen een paar uur rijden hebt. En in dat rijtje hoort natuurlijk ook het wetenschappelijke klimaat in Boston en omgeving.

    Je kan er lang en kort over praten, het feit blijft dat als je in de levenswetenschappen werkt (of dat nou microbiologie, kanker-onderzoek of medische wetenschap is) er weinig plekken zijn waar je beter kan zijn dan Boston. Er is gewoonweg zo'n hoge concentratie van goede universiteiten, instituten, ziekenhuizen en biotech bedrijven dat er altijd een kritische massa is voor toponderzoek. Een bijkomend gevolg is ook dat belangrijke mensen uit het veld eerder geneigd zijn om een lezing te komen geven.

    Bij de faculteit Biologie komt iedere week tijdens het collegejaar iemand een lezing geven (het Biology Colloquium). Soms zijn het mensen uit de omgeving, en soms komen ze van verder weg. De afgelopen week stond er iemand uit Engeland op het programma, professor Venki Ramakrishnan. En laat nou net kort daarvoor bekend gemaakt zijn dat hij één van de winnaars van de Nobel prijs voor de scheikunde is voor 2009...


    Een afgeladen zaal in het Stata Center
     
    Dàt, plus een extra email van het hoofd van de afdeling Biologie, zorgde ervoor dat er ruim voor aanvang van de lezing er een menigte mensen stond te wachten voor de zaal. Dom genoeg had men geen rekening gehouden met een dergelijke toeloop, en er was dan ook geen overflow room beschikbaar. 
     
    Danka en Amelia waren er ook, maar veel meer dan het begin en het einde van de lezing hebben ze niet meegekregen; allereerst omdat Amelia de grote hoeveelheid onbekenden toch wel een beetje eng vond, en ze eigenlijk ook wel wilde eten, maar daarnaast ook omdat iedereen die in het gangpad of de weg naar de deur stond of zat daarvandaan werd gebonjourd door MIT police (met als reden: publieke veiligheid en staatswetgeving). De lezing werd er zelfs voor stilgelegd (niet echt goede stijl natuurlijk).
     
    De lezing zelf was erg de moeite waard; superwerk (vandaar natuurlijk ook de Nobelprijs), en goed gepresenteerd. Het klapstuk was een computeranimatie van het werk (ze doen kristalstructuren van eiwitcomplexen), begeleid door toepasselijke popmuziek. Ik heb geprobeerd om het online te vinden, maar helaas. Volstaat te zeggen dat Amelia heeft meegedanst en geklapt met de rest van het publiek. 
     
    Nu we het toch nog over lezingen hebben: Obama was hier ook, afgelopen vrijdag (de 23e). Op papier kwam hij een lezing geven over duurzame energie (één van de speerpunten in het onderzoek van MIT), maar het was al gauw duidelijk dat een belangrijke andere reden was dat een aantal sleutelfiguren van de democratische partij (waaronder de gouverneur Deval Patrick van Massachusetts) binnenkort voor een (her-)verkiezing staan. Ondanks de dus wat politieke ondertoon was het een redelijke toespraak; ik heb Obama wel betere horen geven. Gezien het internationale karakter van MIT had ik een iets minder patriottische insteek verwacht, maar hij deed wel goed zijn best om het een beetje toe te spitsen op MIT (met onder andere grapjes over de rivaliteit tussen Harvard en MIT).
    Jammer genoeg was het bijwonen van de toespraak alleen op uitnodiging, en werd ik dus gedwongen om via de webcast de handel te beluisteren (kan ook nu nog). 

    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl