wksmits.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Welkom!
    Na ons huwelijk in Dokkum, de verlate huwelijksreis naar Zuidoost Azië, en onze gezamelijke promotie in Groningen, bevinden wij (Danka en Wiep Klaas) ons momenteel in Somerville, in de Verenigde Staten van Amerika waar we allebei werken aan een universiteit (Northeastern University en MIT).
     
    Via dit blog willen we het thuisfront op de hoogte houden van ons doen en laten.
    Een reactie op onze berichtjes of een e-mail wordt natuurlijk altijd gewaardeerd, ook als we geen tijd zouden hebben om direct persoonlijk te reageren.
     
    Alvast bedankt!
    12 januari 2010; Amelia op het Consulaat
    In het hart van Boston ligt het Nederlandse consulaat, het Consulate General of the Netherlands. Dit is erg handig voor als je zoals ik een tijdje terug een nieuw paspoort nodig hebt. Je hoeft dan niet naar de ambassade in New York, en je hoeft ook je papieren niet op te sturen. Het is gelegen in een complex (Park Plaza) waar suites worden verhuurd aan diplomatieke missies, en kantoren. Toen ik daar kwam, moest ik nog een pasfoto laten maken die aan de Nederlandse eisen voldeed. Daarvoor moest ik naar een Braziliaanse fotograaf die daarvoor gecertificeerd was, en die zich op een andere verdieping in hetzelfde complex bevindt. Wat ik wel apart vond, is dat men alleen cash betalingen accepteert (heel on-Amerikaans; geen plastic en zelfs geen cheques).
     
    Het consulaat zelf is een stukje mini-Nederland. Er hangt uiteraard een staatsieportret van Beatrix, maar er liggen ook expat krantjes, folders over Nederland etc. De mensen zijn supervriendelijk, en ik heb dan ook voor mijn bezoek al meermalen per email contact gehad om wat zaken op te helderen.
     
     
    Is dat de koningin?
     
    Na de geboorte van Amelia heb ik ook contact gezocht om uit te vinden wat er nodig was om voor haar een Nederlands paspoort aan te vragen. Naast een afspraak op het consulaat voor kind en ouders, bleek neer te komen op een aantal documenten:
    1. Recently issued legalized birth certificate
    2. Proof of US residency
    3. Two recent pictures
    4. Passport application form
    5. US passport
    6. Recently issued and legalized marriage certificate
    7. Parental consent form
      
    Met papa en mama bij het aanvragen van het paspoort
     
    Nummer 1 van de lijst bleek gelijk hetgene met de meeste voeten in de aarde: we mochten namelijk niet een door een ziekenhuis afgegeven geboorte akte gebruiken, noch eentje afgegeven op het gemeentehuis. Ik moest er speciaal voor naar het Registry of Vital Records and Statistics van de staat Massachusetts, wat in Dorchester ligt. Ook hier kon ik weer niet met plastic betalen, en het was maar goed dat ik net genoeg cash bij me had ($18). Daarna, na een korte stop bij de nabijgelegen Poolse winkel, ben ik met het verkregen document naar het kantoor van de Deputy Secretary of the Commonwealth for Public Records gegaan. Dit gebouw was als uit een boek; eerst moest je door security, vervolgens ga je naar een afdeling met allemaal hokjes, bureaus en balies, met overal archiefdozen, stellingkasten etc. Je vertelt dat je een apostille wilt, en dan gaan zij met de pas gehaalde geboorte-akte aan de slag, terwijl jij weer naar een ander kantoortje wordt gestuurd om te betalen ($6). Het uiteindelijke resultaat is een kleurige akte met daaraan vast document met een prachtige goudkleurige zegel.
    Nummer 2 bestond uit onze visum papieren.
    Voor de fotos wilden we dezelfde foto gebruiken als voor het Amerikaanse paspoort; we hadden tevoren de afmetingen opgezocht en aangepast, en ze foto opnieuw laten afdrukken. We hadden er alleen geen rekening mee gehouden dat de achtergrond eigenlijk lichtgrijs moest zijn, en niet gebroken wit zoals voor het Amerikaanse paspoort. Maar omdat Amelia er zo goed opstond hebben ze het toch geprobeerd, en het werd geaccepteerd door het systeem.
    Voor het geval dat hadden we mijn ouders al een nieuwe internationale trouwakte laten meenemen, zodat we daarvoor niet speciaal meer regelingen hoefden te treffen.
    De rest van de formulieren konden we op het consulaat invullen.
     
    Met de aanvraag van Amelia's Nederlandse paspoort was de bevestiging van haar Nederlandse nationaliteit een feit (tot dan toe had ze immers nog slechts de Amerikaanse nationaliteit). Ik denk niet dat ze heeft beseft dat het best een belangrijk moment is geweest, maar gelukkig - zoals ze dan zeggen - hebben we de foto's nog!

    Reacties

    op 25-02-2010 09:47
    wat een gedoe he? je moet ook maar weten hoe alles inelkaar steekt en als je vanalles weet, ga je remigreren denk dat Amelia later dit zelf wel even wil controleren>>>>
    grtjs Hen M
    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl